آیه 71 سوره یونس
| <<70 | آیه 71 سوره یونس | 72>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و حکایت نوح را بر اینان باز خوان که به امتش گفت: ای قوم اگر مقام رسالت و اندرز من به آیات خدا بر شما گران میآید، من تنها به خدا توکل کردم، شما هم به اتفاق بتان و خدایان باطل خود هر مکر و تدبیری (بر آزار من) دارید انجام دهید تا امر بر شما پوشیده نباشد و درباره من هر مکر و اندیشه دارید به کار برید و مهلتم ندهید.
و سرگذشت [پر فایده و عبرت آموز] نوح را برای آنان بگو، آن گاه که به قوم خود گفت: ای قوم من! اگر اقامت طولانی من میان شما و پند واندرزم به وسیله آیات خدا، بر شما گران و دشوار است [از هیچ کاری بر ضد من کوتاهی نکنید] من بر خدا توکل کردم، پس شما عزم و تصمیم خود و قدرت معبودانتان را [که گمان می کنید شما را یاری می دهند] روی هم بگذارید تا تلاشتان [بر ضد من] بر شما مبهم و پوشیده نباشد، آن گاه به زندگی من خاتمه دهید و مرا [چشم به هم زدنی] مهلت ندهید.
و خبر نوح را بر آنان بخوان، آنگاه كه به قوم خود گفت: «اى قوم من، اگر ماندن من [در ميان شما] و اندرز دادن من به آيات خدا، بر شما گران آمده است، [بدانيد كه من] بر خدا توكّل كردهام. پس [در] كارتان با شريكان خود همداستان شويد، تا كارتان بر شما ملتبس ننمايد سپس در باره من تصميم بگيريد و مهلتم ندهيد.»
برايشان داستان نوح را بخوان، آنگاه كه به قوم خود گفت: اى قوم من، اگر درنگكردن من در ميان شما و يادآورى آيات خدا بر شما گران مىآيد، من بر خدا توكل مىكنم، ساز و برگ خويش و بتانتان را گرد آوريد چنان كه هيچ چيز از كارى كه مىكنيد بر شما پوشيده نباشد و به دشمنى من قدم به پيش نهيد و مرا مهلت مدهيد.
سرگذشت نوح را بر آنها بخوان! در آن هنگام که به قوم خود گفت: «ای قوم من! اگر تذکّرات من نسبت به آیات الهی، بر شما سنگین (و غیر قابل تحمّل) است، (هر کار از دستتان ساخته است بکنید.) من بر خدا توکّل کردهام! فکر خود، و قدرت معبودهایتان را جمع کنید؛ سپس هیچ چیز بر شما پوشیده نماند؛ (تمام جوانب کارتان را بنگرید؛) سپس به حیات من پایان دهید، و (لحظهای) مهلتم ندهید! (امّا توانایی ندارید!)
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
اتل: فعل امر است از تلاوت يعنى: بخوان.
نبأ: خبر مهم و داراى فائده بزرگ و مفيد علم يا ظن. از كليات ابو البقاء نقل شده كه در قرآن در خبرهاى داراى اهميت به كار رفته است. بعضى، مطلق خبر گفته اند.
نوح: عليه السّلام، اولين پيغمبر اولوا العزم و صاحب شريعت. نام مباركش، چهل سه بار در قرآن ذكر شده است.
تذكيرى: ذكر: ياد كردن. تذكير: ياد آورى كردن، به ياد كسى انداختن.
اجمعوا: جمع گرد آورى. اجتماع هم رأى شدن. «فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ» يعنى تصميم خود و كار خود را يكى كنيد و هم رأى باشيد. اجماع را قصد نيز گفته اند.
غمة: غم: پوشاندن. ابر را غمام گويند كه آفتاب را مى پوشاند. اندوه را غم گفته اند كه سرور و حلم را مستور مى كند. غمه را در آيه حزن گفته اند. به قولى آن به معنى پوشيده و مبهم است و اين قول قوى است.
اقضوا: قضاء فيصله دادن. به معنى اراده، حكم، اعلام، تمام كردن نيز به كار رود. «اقضوا» در آيه به معنى تنفيد و ادا است. يعنى اراده و كار خود را درباره من عملى كنيد و مهلتم ندهيد.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقامِي وَ تَذْكِيرِي بِآياتِ اللَّهِ فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ «71»
و بر آنان سرگذشت نوح را بخوان، آنگاه كه به قوم خود گفت: اى قوم من! اگر ماندن و موقعيّت من (در ميان شما) و يادآورىام نسبت به آيات خداوند بر شما سنگين و تحمّل ناپذير است، پس (بدانيد كه) من تنها بر خداوند توكّل كردهام (و از چيزى هراس ندارم) پس شما و شريكانتان فكرتان را جمع كنيد تا چيزى از كارتان بر شما پوشيده نماند، سپس در بارهى من تصميم بگيريد و مهلتم ندهيد!
نکته ها
اين آيه، استقامت و پشت گرمى حضرت نوح عليه السلام را به امدادهاى الهى مىرساند كه از تهديدها و نقشههاى دشمن هراسى نداشت.
نقل شده كه امام حسين عليه السلام نيز در كربلا، قبل از ظهر عاشورا اين آيه را بر سپاه كوفه خوانده است. «1»
پیام ها
1- آشنا كردن مردم با خبرهاى مهم و مفيدگذشته و تاريخ و فلسفهى آن، از وظايف رهبران الهى است. «وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ»
2- انبيا از مردم و با مردم بودند و حتّى تا آخرين لحظه با مخالفان خود برخورد عاطفى داشتند. «يا قَوْمِ»
3- دل اگر آمادگى نداشته باشد، حتّى تذكّر و يادآورى انبيا هم بر او سنگين است. «كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقامِي وَ تَذْكِيرِي»
«1». موسوعه كلمات الامام.
جلد 3 - صفحه 601
4- ايمان به هدف، بزرگترين اهرم مقاومت انبيا و مبارزهطلبى آنان است. إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقامِي ... فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ
5- انبيا مخالفان خود را به مبارزه مىطلبيدند. «فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ»
6- انبيا با توكّل به خدا، قدرتهاى مخالف را تحقير وبه مؤمنان شجاعت مىدادند وهمه قدرتها را پوچ مىدانستند. «1» فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ ... ثُمَّ اقْضُوا
7- ارزيابى درست، جمعآورى قوا و تصميم قاطع، از اصول مبارزه است. «أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً»
8- انبيا از شهادت نمىترسيدند. «ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ»
«1». تلاوت اين آيات از سوى مسلمانان كه در مكّه در اقليّت بودند، نشان روح بلند و شجاعت كامل پيامبر است.
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
