آیه 6 سوره حدید
| <<5 | آیه 6 سوره حدید | 7>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
شب را در (پرده زرین) روز نهان کند و روز را در (خیمه سیاه) شب پنهان سازد و به اسرار دلهای خلق هم او آگاه است.
شب را در روز در می آورد و روز را در شب در می آورد، و او به نیّات و اسرار سینه ها داناست.
شب را در روز درمىآورد و روز را [نيز] در شب درمىآورد، و او به راز دلها داناست.
از شب مىكاهد و به روز مىافزايد و از روز مىكاهد و به شب مىافزايد. و به هر چه در دلها مىگذرد آگاه است.
شب را در روز میکند و روز را در شب؛ و او به آنچه در دل سینهها وجود دارد داناست.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«یُولِجُ»: داخل میگرداند.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ «5»
فرمانروايى آسمانها و زمين براى اوست و تمام برنامهها و كارها به خداوند بازمىگردد.
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ هُوَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ «6»
شب را در روز و روز را در شب داخل مىكند و او به راز دلها، (نيّتها و انگيزهها) داناست.
نکته ها
هدف قرآن، معرّفى صفات خداوند و دعوت به توحيد و يكتا پرستى است و در آيات آغازين سوره مباركه حديد، اين هدف برجستگى دارد. «وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ
جلد 9 - صفحه 456
قَدِيرٌ، هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ ... هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ، وَ هُوَ مَعَكُمْ، هُوَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ»
اصول حكومت و مديريّت را مىتوان در چند چيز خلاصه كرد:
الف) علم و آگاهى به ظاهر و پنهان: يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ ...، وَ هُوَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
ب) قدرت و توانايى: «وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»
ج) عزّت و حكمت: «وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»
د) نظارت و حضور فراگير: «وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ»
ه) بررسى و حسابرسى عملكرد: «وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ»
پیام ها
1- خداوند، هم آفريننده هستى است، هم مدير و مدبّر امور هستى. خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ... لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
2- خداوند، نه در آفريدن شريك دارد، هُوَ الَّذِي خَلَقَ ...، نه در اداره كردن نيازمند شريك است. «لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ»
3- خداوند، سرچشمه هستى است، «هُوَ الْأَوَّلُ» و پايان هستى به او باز مىگردد. «وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ»
4- هستى داراى هدف و در حركت به سوى خداوند است. «إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ»
5- گردش شب و روز و كوتاه و بلند شدن ايام، نمونهاى از تدبير الهى است. لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ ... يُولِجُ اللَّيْلَ ...
6- خداوند هم به كردار ما آگاه است، «بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ» و هم به افكار و نيّات ما.
«عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
آرشیو عکس و تصویر
.jpg)
