آیه 41 سوره دخان

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<40 آیه 41 سوره دخان 42>>
سوره : سوره دخان (44)
جزء : 25
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

روزی که هیچ حمایت خویش و یار و یاوری کسی را از عذاب نرهاند و احدی را نصرت نکنند.

همان روزی که هیچ دوستی چیزی از عذاب را از دوستش دفع نمی کند، و چون [آلوده به شرک و کفرند] یاری نمی شوند؛

همان روزى كه هيچ دوستى از هيچ دوستى نمى‌تواند حمايتى كند، و آنان يارى نمى‌شوند،

روزى كه هيچ دوستى براى دوست خود سودمند نباشد و از سوى كسى يارى نشوند.

روزی که هیچ دوستی کمترین کمکی به دوستش نمی‌کند، و از هیچ‌سو یاری نمی‌شوند؛

ترجمه های انگلیسی(English translations)

the day when a friend will not avail a friend in any way, nor will they be helped,

The day on which a friend shall not avail (his) friend aught, nor shall they be helped,

A day when friend can in naught avail friend, nor can they be helped,

The Day when no protector can avail his client in aught, and no help can they receive,

معانی کلمات آیه

«لا یُغْنِی»: سودی نمی‌رساند. بی‌نیاز نمی‌گرداند. «مَوْلیً»: هر کس که با انسان رابطه و پیوند داشته باشد. از قبیل: دوست، خویشاوند، رئیس، هم‌پیمان، و ...

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ «40»

همانا روز جدا سازى (حقّ از باطل) وعده‌گاه همه آنهاست.

يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ «41»

روزى كه هيچ دوستى از دوست خود حمايتى نمى‌كند و آنان (از هيچ سوى ديگر نيز) يارى نمى‌شوند.

إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ «42»

جز كسى كه خداوند او را مورد رحمت قرار دهد، همانا او عزيز و رحيم است.

نکته ها

چون آفرينش هدفى بر حقّ دارد، پس قيامت بايد باشد، خداى حكيم كه هستى را بر اساس حقّ آفريد، گل سر سبد هستى را با مرگ رها نمى‌كند.

كلمه‌ى‌ «مَوْلًى» به معناى دوست، سرپرست، خدمت‌گزار و بنده بكار مى‌رود.

پیام ها

1- قيامت روز فاصله حقّ از باطل و نيكان از بدان است. «يَوْمَ الْفَصْلِ»

2- حضور در قيامت استثنا بردار نيست. «أَجْمَعِينَ»

3- در قيامت همه علاقه‌ها بى اثرند جز شفاعت. لا يُغْنِي مَوْلًى‌ ... إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ‌

4- در قيامت هيچ نوع كمكى در كار نيست. «شَيْئاً»

5- در قيامت نه فرد به فرد كمك مى‌كند «مَوْلًى عَنْ مَوْلًى» نه گروه به گروه. «وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ»

6- در قيامت، با آنكه همه جمعند و انسان در جمع است، امّا تنهاست. أَجْمَعِينَ‌ ... لا هُمْ يُنْصَرُونَ‌

7- تنها خداست كه قدرت او همراه با رحمت است، نسبت به كفّار عزيز و نسبت به مؤمنان رحيم است. «إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ»

تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 504



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه