آیه 34 سوره فاطر

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ ۖ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ

مشاهده آیه در سوره


<<33 آیه 34 سوره فاطر 35>>
سوره : سوره فاطر (35)
جزء : 22
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و گویند: حمد خدا را که حزن و اندوه ما ببرد، همانا خدای ما بسیار بخشنده جرم گناهکاران و پاداش دهنده سپاس شکر گزاران است.

و می گویند: همه ستایش ها ویژه خداست که اندوه را از ما برطرف کرد؛ بی تردید پروردگارمان بسیار آمرزنده و عطا کننده پاداش فراوان در برابر عمل اندک است.

و مى‌گويند: «سپاس خدايى را كه اندوه را از ما بزدود، به راستى پروردگار ما آمرزنده [و] حق‌شناس است؛

و مى‌گويند: سپاس خدايى را كه اندوه از ما دور كرد، زيرا پروردگار ما آمرزنده و شكرپذير است.

آنها می‌گویند: «حمد (و ستایش) برای خداوندی است که اندوه را از ما برطرف ساخت؛ پروردگار ما آمرزنده و سپاسگزار است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

They will say, ‘All praise belongs to Allah, who has removed all grief from us. Indeed Our Lord is all-forgiving, all-appreciative,

And they shall say: (All) praise is due to Allah, Who has made grief to depart from us; most surely our Lord is Forgiving, Multiplier of rewards,

And they say: Praise be to Allah Who hath put grief away from us. Lo! Our Lord is Forgiving, Bountiful,

And they will say: "Praise be to Allah, Who has removed from us (all) sorrow: for our Lord is indeed Oft-Forgiving Ready to appreciate (service):

معانی کلمات آیه

  • حزن: (بر وزن شرف) اندوه. و نيز (بر وزن قفل) آيد.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ «34»

و گويند: سپاس براى خداوندى است كه اندوه را از ما زدود، همانا پروردگار ما آمرزنده و سپاسگزار است.

«1». تفسير الميزان.

جلد 7 - صفحه 502

پیام ها

1- شعار اهل بهشت، ستايش خداست. «وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ»

2- در فضاى بهشت، غم و غصّه نيست. «أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ»

3- در بهشت، در كنار نعمت‌هاى مادّى (در آيه‌ى قبل) آرامش روحى مطرح است. «أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ»

4- بهشت، به خاطر مغفرت و سپاس‌گزارى خداوند، به بهشتيان مى‌رسد. «إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ»

5- پوشاندن لغزش‌ها و قدردانى از بندگان شايسته از شئون ربوبيّت است. «إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ»

6- اهل بهشت، داراى برجستگى‌هايى هستند كه خداوند قدردان و سپاسگزار آنان است. «لَغَفُورٌ شَكُورٌ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص36

منابع

آرشیو عکس و تصویر

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه