آیه 22 سوره احقاف

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ آلِهَتِنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<21 آیه 22 سوره احقاف 23>>
سوره : سوره احقاف (46)
جزء : 26
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

قوم هود در پاسخ گفتند: آیا تو آمده‌ای ما را از پرستش بتان که خدایان ما هستند منع کنی؟! پس تو (زود) وعده عذابی را که به ما می‌دهی بیار اگر راست می‌گویی.

گفتند: آیا آمده ای تا ما را از [پرستش] معبودانمان بر گردانی، پس اگر راستگویی عذابی که ما را تهدید می کنی بیاور!

گفتند: «آيا آمده‌اى كه ما را از خدايانمان برگردانى؟ پس اگر راست مى‌گويى، آنچه به ما وعده مى‌دهى [بر سرمان‌] بياور.»

گفتند: آيا آمده‌اى تا ما را از خدايانمان رويگردان سازى؟ اگر راست مى‌گويى، هر چه به ما وعده داده‌اى بياور.

آنها گفتند: «آیا آمده‌ای که ما را (با دروغهایت) از معبودانمان بازگردانی؟! اگر راست می‌گویی عذابی را که به ما وعده می‌دهی بیاور!»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

They said, ‘Have you come to turn us away from our gods? Then bring us what you threaten us with, if you are truthful.

They said: Have you come to us to turn us away from our gods; then bring us what you threaten us with, if you are of the truthful ones.

They said: Hast come to turn us away from our gods? Then bring upon us that wherewith thou threatenest us, if thou art of the truthful.

They said: "Hast thou come in order to turn us aside from our gods? Then bring upon us the (calamity) with which thou dost threaten us, if thou art telling the truth?"

معانی کلمات آیه

  • لتأفكنا: افك: برگرداندن چيزى از حقيقتش. دروغ را بدان جهت افك گويند كه از واقع برگردانده شده است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَأْفِكَنا عَنْ آلِهَتِنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ «22»

(قوم عاد به حضرت هود) گفتند: آيا به سراغ ما آمده‌اى تا ما را از خدايانمان برگردانى؟ پس اگر از راستگويانى، آنچه را وعده مى‌دهى براى ما بياور.

قالَ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَ أُبَلِّغُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ «23»

هود گفت: علم (به زمان وقوع قيامت) تنها نزد خداست و من آنچه را بدان فرستاده شده‌ام به شما ابلاغ مى‌كنم، ولى (متأسفانه) شما را گروهى جاهل مى‌بينم.

پیام ها

1- پيامبران منتظر مراجعه مردم نبودند؛ خود به سراغ آنان مى‌رفتند و معمولًا با استقبال آنها مواجه نمى‌شدند. «أَ جِئْتَنا»

2- گاهى شرك و بت‌پرستى، چنان حق جلوه مى‌كند كه توحيد و يكتاپرستى، انحراف محسوب مى‌شود. «لِتَأْفِكَنا عَنْ آلِهَتِنا»

3- علم به همه حقايق تكوينى، مخصوص خداوند است. «إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ»

4- پيامبران نيز محدوديّت علمى داشته و به آن اقرار كرده‌اند. «إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ» (گاهى اقرار به نمى‌دانم لازم است.)

5- وظيفه انبيا، ابلاغ رسالت الهى است. «أُبَلِّغُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ»

6- درخواست نابجاى نزول عذاب، به جاى تفكر در سخن حق، نشانه جهل و نادانى است. فَأْتِنا بِما تَعِدُنا ... أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ‌

تفسير نور(10جلدى)، ج‌9، ص: 44



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص155

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه