آیه 20 سوره مؤمنون

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلْآكِلِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<19 آیه 20 سوره مؤمنون 21>>
سوره : سوره مؤمنون (23)
جزء : 18
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و نیز درختی که از طور سینا برآید و روغن زیت بار آورد و نان خورش مردم گردد.

و [به وسیله آن] درختی را که از طور سینا بیرون می آید [پدید آوردیم] که برای خورندگان، روغن و نان خورشی می رویاند.

و از طور سينا درختى برمى‌آيد كه روغن و نان خورشى براى خورندگان است.

و درختى است كه در طور سينا مى‌رويد. روغن مى‌دهد و آن روغن براى خورندگان، نان خورشى است.

و (نیز) درختی را که از طور سینا می‌روید [= درخت زیتون‌]، و از آن روغن و «نان خورش» برای خورندگان فراهم می‌گردد (آفریدیم)!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

and a tree that grows on Mount Sinai, which produces oil and a seasoning for those who eat.

And a tree that grows out of Mount Sinai which produces oil and a condiment for those who eat.

And a tree that springeth forth from Mount Sinai that groweth oil and relish for the eaters.

Also a tree springing out of Mount Sinai, which produces oil, and relish for those who use it for food.

معانی کلمات آیه

  • سيناء: نام صحرايى است كه كوه معروف طور موسى در آن واقع شده و دو گونه تلفظ مى‌‏شود: سينا و سينين‏ وَ طُورِ سِينِينَ‏ تين/ 3.
  • صبغ: (بكسر س): خورش. ناگفته نماند صبغ (بفتح اول) به معنى رنگ كردن و به كسر اول به معنى رنگ شده است خورش را از آن صبغ گفته‌‏اند كه نان در خورش مثل روغن و سركه فرو رفته و رنگين مى‌‏شود.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

فَأَنْشَأْنا لَكُمْ بِهِ جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ لَكُمْ فِيها فَواكِهُ كَثِيرَةٌ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ «19»

پس به وسيله‌ى آن (آب) براى شما باغ‌هايى از خرما و انگور پديد آورديم كه در آن باغها براى شما ميوه‌هاى فراوانى است و از آنها مى‌خوريد.

وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَ صِبْغٍ لِلْآكِلِينَ «20»

و (نيز) درختى كه از طور سينا مى‌رويد، (و) روغن و نان خورش براى خورندگان به بار مى‌آورد.

پیام ها

1- آب، سرچشمه‌ى حيات گياهان ونباتات است. «فَأَنْشَأْنا لَكُمْ بِهِ»

2- درختان و گياهان، براى استفاده‌ى انسان‌ها آفريده شده‌اند. (كلمه‌ى‌ «لَكُمْ» دو بار در آيه‌ى 19 به كار رفته است).

3- در ميان ميوه‌ها، بعضى مثل خرما وانگور حساب ديگرى دارد. «نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ»

4- خداوند حكيم، نيازهاى مادّى انسان را تأمين كرده است. «نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ»

5- توليد خداوند بيش از مصرف انسان‌هاست. «فَواكِهُ كَثِيرَةٌ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ»

جلد 6 - صفحه 91

6- آنچه را كه خداوند آفريده، مفيد ومبارك است. «فَواكِهُ كَثِيرَةٌ- تَأْكُلُونَ‌- صِبْغٍ» (ولى آن جا كه زيان و خرابى است، كار انسان است، چنانكه در آيه 67 سوره نحل مى‌خوانيم: «تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً» شما از آن شراب درست مى‌كنيد)

7- هر منطقه‌اى براى درخت وگياه مخصوصى مناسب است. «تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ»

8- بعضى زمين‌ها از نظر معنوى و مادّى مباركند. (طور سينا محل نزول وحى و محل رويش درختان زيتون است). «مِنْ طُورِ سَيْناءَ»

9- روغن زيتون، يكى از نعمت‌هاى الهى است. «تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص108

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه