آیه 14 سوره سجدة
| <<13 | آیه 14 سوره سجدة | 15>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
پس (خطاب رسد: امروز) شما ای کافران (عذاب را) به کیفر غفلت از ملاقات این روزتان بچشید که ما هم شما را فراموش کردیم (یعنی از نظر لطف انداختیم) و اینک عذاب ابدی را به پاداش اعمال زشتی که میکردید بچشید.
پس [به آنان گویند:] به کیفر آنکه دیدار امروزتان را فراموش کردید [عذاب دوزخ را] بچشید، که ما [هم] شما را واگذاشته ایم، و به کیفر آنچه همواره انجام می دادید، عذاب جاودانه را بچشید.
پس به [سزاى] آنكه ديدار اين روزتان را از ياد برديد [عذاب را] بچشيد؛ ما [نيز] فراموشتان كرديم، و به [سزاى] آنچه انجام مىداديد عذاب جاودان را بچشيد.
به كيفر آنكه ديدار چنين روزى را فراموش كرده بوديد، اكنون بچشيد. ما نيز شما را از ياد بردهايم. به سزاى كارهايى كه مىكردهايد عذاب جاويد را بچشيد.
(و به آنها میگویم:) بچشید (عذاب جهنم را)! بخاطر اینکه دیدار امروزتان را فراموش کردید، ما نیز شما را فراموش کردیم؛ و بچشید عذاب جاودان را به خاطر اعمالی که انجام میدادید!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«نَسِیتُمْ»: فراموش کردهاید. مراد از فراموشی، ترک اعمالی است که سبب نجات میگردند. «نَسِینَاکُمْ»: شما را فراموش کردهایم. مراد رها ساختن در عذاب است. «الْخُلْدِ»: جاودانگی. همیشگی.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا إِنَّا نَسِيناكُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ «14»
پس به خاطر آن كه ملاقات چنين روزى را فراموش كرديد (عذاب را) بچشيد، ما (نيز) شمارا به دست فراموشى سپرديم، و عذاب دائمى را بچشيد، به خاطر آنچه انجام مىداديد.
نکته ها
در دو آيه قبل، مجرمان تقاضاى برگشت به دنيا را داشتند، شايد اين آيه پاسخ ردّى به درخواست آنان باشد.
نسبت فراموشى و نسيان به خداوند معنا ندارد، بنابراين، مراد از «نَسِينا» آن است كه برخورد ما با شما فراموش كنندگان قيامت، برخورد كسى است كه شما را به دست فراموشى سپرده است.
پیام ها
1- دليل كيفر را به مجرمان تفهيم كنيد. «فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ»
2- كيفرهاى الهى، عادلانه و مماثل است. «نَسِيتُمْ- نَسِينا»
جلد 7 - صفحه 310
3- ياد معاد، كليد نجات است و غفلت از آن، مايهى گرفتارى است. «بِما نَسِيتُمْ»
4- سرچشمهى اعمال فاسد، غفلت از معاد است. «نَسِيتُمْ- كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»
5- استمرار عمل بد، موجب استمرار در عذاب دوزخ است. «عَذابَ الْخُلْدِ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»
6- هر يك از موضعگيرىها و عملكردها، كيفرى متناسب با خود دارد. (تكرار «فَذُوقُوا»، نشان آن است كه فراموش كردن قيامت، عذابى دارد و عملكرد انسان، عذابى ديگر.)
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
