آیه 143 سوره آل عمران
| <<142 | آیه 143 سوره آل عمران | 144>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
شما همانید که آرزوی کشته شدن (در راه دین) میکردید، پیش از آنکه با آن روبرو شوید، پس چگونه امروز که به آن مأمور شدید از مرگ نگران میشوید؟!
و یقیناً شما [پس از آگاهی از درجات شُهدایِ بدر] مرگِ [در میدان جنگ] را پیش از رویارویی با آن سخت آرزو می کردید، و هنگامی که با آن روبرو شدید [به هراس افتادید و بدون هیچ اقدامی] به تماشای آن پرداختید!!
و شما مرگ را پيش از آنكه با آن روبرو شويد، سخت آرزو مىكرديد؛ پس، آن را ديديد و [همچنان] نگاه مىكرديد.
پيش از آنكه مرگتان فرا رسد تمناى مرگ مىكرديد، اينك مرگ را ديديد و در آن مىنگريد.
و شما مرگ (و شهادت در راه خدا) را، پیش از آنکه با آن روبهرو شوید، آرزو میکردید؛ سپس آن را با چشم خود دیدید، در حالی که به آن نگاه میکردید (و حاضر نبودید به آن تن دردهید! چقدر میان گفتار و کردار شما فاصله است؟!)
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
تمنون: آرزو مى كرديد. تمنى: آرزو كردن (قاموس قرآن).[۱]
نزول
محل نزول:
اين آيه همچون ديگر آيات سوره آل عمران در مدينه بر پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. [۲]
شأن نزول:
حسن بصرى و مجاهد و قتادة و ربيع و سدى[۳] و نيز از طريق عوفى از ابن عباس[۴] چنين روايت كنند كه بعد از پايان جنگ بدر عده اى از صحابه آرزو ميكردند كه اى كاش در جنگ بدر مى بودند و شهيد ميشدند و در بهشت جاى مى داشتند خداوند پس از واقعه احد اين آيه را فرستاد و فرمود: شما مسلمين همانهائى بوديد كه تمنا و آرزوى مرگ مى كرديد.
شيخ بزرگوار ما مختصراً به اين موضوع اشاره نموده ولى به عنوان شأن و نزول نياورده است.[۵]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
«143» وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ
همانا شما مرگ (و شهادت) را (پس از جنگ بدر) پيش از آنكه با آن روبرو شويد سخت آرزو مىكرديد، پس آن را (در جنگ احد) ديديد، ولى (ناخوشايند به آن) نگاه مىكرديد.
«1». رعد، 24.
جلد 1 - صفحه 618
نکته ها
در شأن نزول اين آيه آمده است: پس از جنگ بدر كه مسلمانان پيروز شدند و عدّهاى نيز به شهادت رسيدند، برخى مىگفتند: اى كاش! ما نيز در جنگ بدر در راه خدا به شهادت مىرسيديم. ولى همانها در سال بعد در جنگ احد پا به فرار گذاشتند كه در اين آيه مورد انتقاد و سرزنش قرار گرفتهاند.
در زيارت شهداى كربلا مىگوييم: اى كاش! ما با شما بوديم و به شهادت مىرسيديم. آيا هيچ فكر كردهايم كه در مقام عمل، چه مىكنيم؟!
خوش بود گر مِحَك تجربه آيد به ميان
تا سيه روى شود هر كه در او غش باشد
پیام ها
1- به تخيلات و آرزوهاى خود دل نبنديم و به هر شعار و شعاردهندهاى اطمينان نكنيد. «وَ لَقَدْ كُنْتُمْ ... فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ ...»
2- در ميدان عمل، مردان آزموده مىشوند. «رَأَيْتُمُوهُ ... وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
