آیه 127 سوره شعراء

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<126 آیه 127 سوره شعراء 128>>
سوره : سوره شعراء (26)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و من از شما اجری برای رسالت نمی‌خواهم و چشم پاداش جز به خدای عالم ندارم.

و من از شما بر ابلاغ رسالتم هیچ پاداشی نمی خواهم، پاداش من فقط بر عهده پروردگار جهانیان است،

و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست.

من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمى‌طلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است.

من در برابر این دعوت، هیچ اجر و پاداشی از شما نمی‌طلبم؛ اجر و پاداش من تنها بر پروردگار عالمیان است.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

I do not ask you any reward for it; my reward lies only with the Lord of all the worlds.

And I do not ask you any reward for it; surely my reward is only with the Lord of the worlds

And I ask of you no wage therefor; my wage is the concern only of the Lord of the Worlds.

"No reward do I ask of you for it: my reward is only from the Lord of the Worlds.

معانی کلمات آیه

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ «123» إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ «124» إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ «125» فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ «126»

قوم عاد (نيز همچون قوم نوح) انبيا را تكذيب كردند. آن گاه كه برادرشان هود به آنان گفت: آيا (از شرك و انحراف) پروا نمى‌كنيد؟ همانا من براى شما پيامبرى امين هستم. پس از خدا پرواكنيد ومرا پيروى نماييد.

وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى‌ رَبِّ الْعالَمِينَ «127»

و من براى رسالتم هيچ مزدى از شما نمى‌خواهم، (زيرا كه) مزد من فقط بر عهده‌ى پروردگار جهانيان است.

نکته ها

«عاد»، نام جدّ بزرگ قوم حضرت هود است و آن قوم به نام جدّشان مشهور شده‌اند. قوم عاد طايفه‌اى از عرب بودند كه در سرزمين خوش آب و هواى «يمن» در منطقه‌اى به نام «احقاف» در نزديكى دريا زندگى مى‌كردند. كشورشان آباد بود، مردم شهر نشين بودند و پيامبرشان حضرت هود بود. نامشان در قرآن كريم 24 بار تكرار شده است. همچنين در قرآن، سوره‌اى به نام احقاف وسوره‌اى به نام هود داريم.

پیام ها

1- چون هدف و محتواى دعوت تمام انبيا يكى است، تكذيب يك پيامبر، به منزله‌ى تكذيب همه‌ى پيامبران است. «كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ»

2- دعوت پيامبران، برادرانه بود. «أَخُوهُمْ» (حتّى كلمه‌ى «ابوهم» نياورده تا عمق صفا و تواضع و صداقت را بيان كند).

3- تقوا، سرلوحه‌ى دعوت انبيا است. «أَ لا تَتَّقُونَ»

4- دعوت به تقوا، لازمه‌ى اخوّت وبرادرى است. «أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ»

5- رسالت انبيا براى رشد مردم است، نه سلطه بر آنها. «لَكُمْ»

جلد 6 - صفحه 348

6- پيامبران، از خود حرفى نداشتند، هر چه مى‌گفتند پيام الهى بود. «رَسُولٌ أَمِينٌ»

7- لحن همه‌ى انبيا و شيوه‌ى تبليغ و محتواى مطالب و خط فكرى آنان مشترك است. (تكرار آيات شاهد اين سخن است).

8- تقواى الهى، زمينه‌ساز اطاعت از رهبرى است. «فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ» پيروى از رهبران الهى، تبلور تقواى الهى است.

9- اخلاص و بى توقّعى، رمز موفقيّت است. «وَ ما أَسْئَلُكُمْ»

10- اخلاص و توكّل، لازمه‌ى تبليغ است. إِنْ أَجْرِيَ‌ ...

- كسى كه هستى را اداره مى‌كند، زندگى مرا نيز اداره خواهد كرد. «إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى‌ رَبِّ الْعالَمِينَ»

12- نظام هستى از عوامل مختلفى تشكيل شده كه همه‌ى آنها تحت يك تدبير و در حال رشد هستند. «رَبِّ الْعالَمِينَ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه