آیه 10 سوره حجر

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<9 آیه 10 سوره حجر 11>>
سوره : سوره حجر (15)
جزء : 14
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و ما پیش از تو هم رسولانی بر امم سالفه فرستادیم.

و بی تردید ما پیش از تو هم پیامبرانی را در امت های پیشین فرستادیم.

و به يقين، پيش از تو [نيز] در گروههاى پيشينيان [پيامبرانى‌] فرستاديم.

و ما رسولان خود را پيش از تو به ميان اقوام پيشين فرستاده‌ايم.

ما پیش از تو (نیز) پیامبرانی در میان امّتهای نخستین فرستادیم.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Certainly We sent [apostles] before you to former communities,

And certainly We sent (apostles) before you among the nations of yore.

We verily sent (messengers) before thee among the factions of the men of old.

We did send messengers before thee amongst the religious sects of old:

معانی کلمات آیه

شيع: شيع (به فتح- ش): آشكار شدن. شياع: پيروى كردن. شيعه: پيروان و ياران، «شيعة الرجل: اتباعه و انصاره». شيع (بر وزن عنب): جمع شيعه، به معنى گروه‏ها و فرقه‏ ها است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ «10»

و همانا ما پيش از تو، در ميان اقوام و گروه‌هاى پيشين (نيز پيامبرانى) فرستاديم.

وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «11»

وهيچ پيامبرى برايشان نمى‌آمد، مگر آنكه به استهزاى او مى‌پرداختند.

نکته ها

«شِيَعِ» به معناى امّت و گروهى است كه داراى نوعى پيوند و همبستگى مى‌باشند؛ خواه پيوند در خط حقّ باشد، نظير آيه‌ «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ» «1» و خواه در خط انحراف. «فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً» «2»

هدف از استهزا؛ يا شكستن ابهّت انبيا بود تا مردمِ حقّ‌جو گرد آنان جمع نشوند يا براى جبران ضعف و ناتوانى خودشان در برابر منطق انبيا بود.

و آنچه دستاويز مسخره قرار مى‌گرفت؛ يا زندگى ساده انبيا يا پيروان محروم آنان ويا شكستن سنّت‌هاى خرافه‌اى بود.

پیام ها

1- در برابر سيل استهزا، بايد افراد را تقويت كرد. «لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ»

2- توجّه به تاريخ ومشكلات ديگران، تحمّل مشكلات را بر انسان آسان مى‌كند. «أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ»


«1». صافات، 83.

«2». انعام، 159.

جلد 4 - صفحه 446

3- هيچ يك از انبيا، از مسخره شدن به دست كفّار، مصون نبوده‌اند. «ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ» (مبلّغ نبايد با تمسخر مردم، دل سرد شود)

4- استهزا، سيره و روش هميشگى كفّار، در برابر انبيا بوده است. «كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ» (حربه‌ى كسى‌كه منطق ندارد، استهزا مى‌باشد)



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه