آیه 104 سوره طه
| <<103 | آیه 104 سوره طه | 105>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
ما به آنچه میگویند بهتر آگاهیم، که از آن بدکاران بهتر و درستترینشان به آنها خواهد گفت: شما روزی بیش درنگ نکردید (دریغا چه زود عمر در شهوت و معصیت بگذشت و جرم و عقابش بماند!)
ما به آنچه می گویند داناتریم، آن گاه که مُنصف ترینشان می گوید: جز یک روز درنگ نکرده اید،
ما داناتريم به آنچه مىگويند، آنگاه كه نيكآيينترين آنان مىگويد: «جز يك روز، بيش نماندهايد.»
ما به گفتار آنان آگاهتريم آنگاه كه نيكوروشترين آنها مىگويد: جز يك روز نيارميدهايد.
ما به آنچه آنها میگویند آگاهتریم، هنگامی که نیکوروشترین آنها میگوید: «شما تنها یک روز درنگ کردید!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
امثل: امثل را افضل گفته اند، مؤنث آن مثلى است كه در آیه «وَ يَذْهَبا بِطَرِيقَتِكُمُ الْمُثْلى» گذشت.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْماً «104»
(البتّه) ما به آنچه آنها مىگويند داناتريم، آنگاه كه بهترين آنان در رفتار، مىگويد: شما درنگ نكرديد مگر يك روز!
نکته ها
عظمت قيامت به قدرى است كه انسانها پس از حضور در آن عمر خود را در دنيا، نيم روز يا يك روز و يا حدّاكثر ده روز مىشمرند كه قرآن از زبان افراد و گروههاى مختلف، آن را چنين بيان مىدارد:
الف: ده روز. «إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْراً»
ب: يك روز. «إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْماً»
ج: بخشى از يك روز. «لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها» «1»، «لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ» «2»
د: لحظاتى كوتاه. «ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ» «3»
ه: زمانى اندك. «إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا» «4»*
به نظر مىرسد اين تفاوت نظر در مقدار عمر دنيا، بستگى به مقدار بصيرت و درك افراد دارد. چنانكه در اين آيه كسانى كه قرآن از آنها به «أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً» تعبير كرده است، عمر دنيا را يك روز مىشمرند و در آيهى قبل، گنهكاران مدّت آن را ده روز.
«1». نازعات، 4.
«2». بقره، 259.
«3». روم، 55.
«4». مؤمنون، 114.
جلد 5 - صفحه 389
پیام ها
1- همهى مجرمين، در قيامت در يك سطح نيستند. «أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً»
2- هركس عاقلتراست، دنيا را كوچكتر مىبيند. «يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْماً»
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
