آیه 70 سوره اعراف

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۷۰ اعراف)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

قَالُوا أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا ۖ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<69 آیه 70 سوره اعراف 71>>
سوره : سوره اعراف (7)
جزء : 8
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

قوم هود گفتند: آیا تو بر آن به سوی ما آمده‌ای که خدا را به یکتایی پرستیم و از بتهایی که پدران ما می‌پرستیدند دست برداریم؟ (این کار نخواهیم کرد) تو اگر راست می‌گویی هر عذابی که به ما وعده می‌دهی زود به انجام رسان.

گفتند: آیا به سوی ما آمده ای که ما فقط خدا را بپرستیم، و آنچه را پدرانمان می پرستیدند واگذاریم؟ اگر از راستگویانی آنچه را از عذاب و گزند به ما وعده می دهی برای ما بیاور.

گفتند: «آيا به سوى ما آمده‌اى كه تنها خدا را بپرستيم و آنچه را كه پدرانمان مى پرستيدند رها كنيم؟ اگر راست مى‌گويى، آنچه را به ما وعده مى‌دهى براى ما بياور.»

گفتند: آيا نزد ما آمده‌اى تا تنها اللّه را بپرستيم و آنچه را كه پدرانمان مى‌پرستيدند رها كنيم؟ اگر راست مى‌گويى آنچه را كه به ما وعده مى‌دهى بياور.

گفتند: «آیا به سراغ ما آمده‌ای که تنها خدای یگانه را بپرستیم، و آنچه را پدران ما می‌پرستند، رها کنیم؟! پس اگر راست می‌گوئی آنچه را (از بلا و عذاب الهی) به ما وعده می‌دهی، بیاور»!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

They said, ‘Have you come to [tell] us that we should worship Allah alone and abandon what our fathers have been worshiping? Then bring us what you threaten us with, should you be truthful.’

They said: Have you come to us that we may serve Allah alone and give up what our fathers used to serve? Then bring to us what you threaten us with, if you are of the truthful ones.

They said: Hast come unto us that we should serve Allah alone, and forsake what our fathers worshipped? Then bring upon us that wherewith thou threatenest us if thou art of the truthful!

They said: "Comest thou to us, that we may worship Allah alone, and give up the cult of our fathers? bring us what thou threatenest us with, if so be that thou tellest the truth!"

معانی کلمات آیه

نذر: وذر: ترك كردن. عرب از اين كلمه ماضى و مصدر و اسم فاعل به كار نبرده است. به جاى آنها: ترك و تارك به كار برده اند. «نذر» در آيه، صيغه متكلم مع الغير است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ ما كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ «70»

(قوم عاد به حضرت هود) گفتند: آيا به سوى ما آمده‌اى تا فقط خدا را به بپرستيم و آنچه را پدران ما مى‌پرستيدند رها كنيم؟ اگر از راستگويانى، پس آنچه (از عذاب الهى) به ما وعده مى‌دهى بر ما بياور.

پیام ها

1- تعصّب به جاى منطق، محكوم است و تقليد جاهل از جاهل و تبعيّت به دليل رابطه‌ى خويشاوندى مردود است. «يَعْبُدُ آباؤُنا»

2- حفظ رسوم و سنّت‌هاى نياكان، همه جا ارزشمند نيست. «يَعْبُدُ آباؤُنا»

3- تعصّب و تقليد بى‌جا، مانع شناخت حقيقت است و انسان را به عناد مى‌كشد. «فَأْتِنا بِما تَعِدُنا»

4- گاهى عادت بر فطرت پيروز مى‌شود، مثل غلبه‌ى عادت بت‌پرستى نياكان بر فطرت حقّ‌طلبى نسل جديد. «نَذَرَ ما كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا»

5- انبيا، در برخورد با خرافات و انحرافات، سنّت شكن بوده‌اند. «وَ نَذَرَ ما كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا»



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه