آیه 6 سوره نحل

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۶ نحل)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۚ تَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<2 آیه 3 سوره نحل 4>>
سوره : سوره نحل (16)
جزء : 14
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

خدا آسمانها و زمین را به حق (و برای غرضی محقق و حکمتی بزرگ) آفرید، او از آنچه مشرکان شرک آرند متعالی و منزه است.

آسمان ها و زمین را به حق آفرید. از آنچه شریک او قرار می دهند، برتر است.

آسمانها و زمين را به حق آفريده است. او فراتر است از آنچه [با وى‌] شريك مى‌گردانند.

آسمانها و زمين را به حق بيافريد، از هر چه با او شريك مى‌سازند، برتر است.

آسمانها و زمین را بحق آفرید؛ او برتر است از اینکه همتایی برای او قرار می‌دهند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

He created the heavens and the earth with consummate wisdom. He is above having any partners that they ascribe [to Him].

He created the heavens and the earth with the truth, highly exalted be He above what they associate (with Him).

He hath created the heavens and the earth with truth. High be He Exalted above all that they associate (with Him).

He has created the heavens and the earth for just ends: Far is He above having the partners they ascribe to Him!

معانی کلمات آیه

«بِالْحَقِّ»: به مقتضای حق و برابر حکمت.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ «3»

او آسمان‌ها وزمين را براساس حقّ آفريد او از آنچه با او شريك مى‌سازند برتر است.

خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ «4»

او انسان را از نطفه‌اى آفريد، پس آنگاه او به آشكارا با (خداوند) دشمنى مى‌ورزد.

نکته ها

آيه چهارم اين سوره، مشابه آيه 77 سوره يس است كه مى‌فرمايد: «خَلَقْناهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسِيَ خَلْقَهُ» يعنى با آنكه ما او را از نطفه‌اى آفريده‌ايم، امّا چنان به خود مغرور شده كه در برابر ما به دشمنى برمى‌خيزد و براى ما اين مثال را مى‌زند كه چگونه استخوان‌هاى پوسيده، دوباره زنده مى‌شوند، گويا او آفرينش خودش را فراموش كرده است.

در آيات ديگر از جمله آيه 20 سوره‌ى مرسلات، قرآن از نطفه، به‌ «ماءٍ مَهِينٍ» «آبى پَست» تعبير مى‌كند. چگونه‌ «ماءٍ مَهِينٍ»، «خَصِيمٌ مُبِينٌ» مى‌شود؟

پیام ها

1- آفرينش آسمان و زمين، بيهوده و باطل نيست، بلكه بر حقّ استوار است. خَلَقَ‌ ... بِالْحَقِ‌

2- كدام بُت ويا معبودى مى‌تواند در خلقت، شريك خداوند باشد؟ خَلَقَ‌ ... تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ‌

3- مبارزه با شرك، بايد مستمّر و مداوم باشد. جمله‌ى‌ «تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ» در آيه‌

جلد 4 - صفحه 493

اوّل و سوّم تكرار شده است.

4- غرور و تكبّرِ انسان تا بدان حدّ است كه در برابر خالق خود به خصومت و اظهار دشمنى مى‌پردازد. «خَصِيمٌ مُبِينٌ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه