آیه 66 سوره زخرف

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۶۶ زخرف)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<65 آیه 66 سوره زخرف 67>>
سوره : سوره زخرف (43)
جزء : 25
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

آیا به جز ساعت قیامت را انتظار می‌کشند که ناگاه بر آنها فرا می‌رسد و آنها غافل (از خدا) و بی‌خبر (از روز قیامت) اند؟

آیا جز این انتظاری دارند که ناگاه قیامت در رسد در حالی که نمی فهمند؟

آيا جز [اين‌] انتظار مى‌برند كه رستاخيز -در حالى كه حدس نمى‌زنند- ناگهان بر آنان در رسد؟

آيا چشم به راه چيزى جز قيامتند كه ناگاه و بى‌خبرشان بيايد؟

آیا جز این انتظار دارند که قیامت ناگهان به سراغشان آید در حالی که نمی‌فهمند؟

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Do they not consider that the Hour may overtake them suddenly while they are unaware?

Do they wait for aught but the hour, that it should come! upon them all of a sudden while they do not perceive?

Await they aught save the Hour, that it shall come upon them suddenly, when they know not?

Do they only wait for the Hour - that it should come on them all of a sudden, while they perceive not?

معانی کلمات آیه

«هَلْ یَنظُرُونَ ...»: مراد آیه، بیان حال واقعی کافران و مذمّت ایشان است. «السَّاعَةَ»: قیامت. «بَغْتَةً»: ناگهانی.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ «66»

آيا جز قيامت را انتظار مى‌برند كه ناگهان به سراغشان آيد در حالى كه بى خبرانند.

الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ «67»

دوستانِ (امروز)، در آن روز با يكديگر دشمن‌اند، جز اهل تقوا.

نکته ها

حال كسانى‌كه بر اساس غير تقوا، دوستانى انتخاب كرده‌اند، در قيامت چنين است:

- پشيمانى و حسرت كه چرا با او دوست شدم. «يا وَيْلَتى‌ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا» «2» واى بر من! اى كاش فلانى را دوست خود بر نمى‌گزيدم.

- دوستان هيچ نقشى براى كمك به يكديگر ندارند. «وَ لا يَسْئَلُ حَمِيمٌ حَمِيماً» «3»

- دوستان، دشمن يكديگر مى‌شوند. «الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ» (آيه مورد بحث)

- به يكديگر لعنت خواهند كرد. «كُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها» «4»

- از يكديگر فرار مى‌كنند. «يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ» «5»

«1». زخرف، 61.

«2». فرقان، 28.

«3». معارج، 10.

«4». اعراف، 38.

«5». عبس، 34- 36.

جلد 8 - صفحه 472

- گناهان خود را به گردن يكديگر مى‌اندازند. «لَوْ لا أَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ» «1»

- از يكديگر برائت دارند. «يا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ» «2»

پیام ها

1- وقوع قيامت ناگهانى است و زمان آن بر كسى معلوم نيست. «بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ»

2- تمام دوستى‌هايى كه بر اساس تقوا نباشد، به دشمنى تبديل مى‌شود.

الْأَخِلَّاءُ ... عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ‌



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه