آیه 66 سوره الرحمن

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۶۶ الرحمن)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ

مشاهده آیه در سوره


<<65 آیه 66 سوره الرحمن 67>>
سوره : سوره الرحمن (55)
جزء : 27
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

در آن دو بهشت دیگر هم دو چشمه آب گوارا می‌جوشد.

در آن دو بهشت دو چشمه همواره جوشان و در حال فوران است.

در آن دو [باغ‌] دو چشمه همواره جوشان است.

در آن دو، دو چشمه همواره جوشنده هست.

در آنها دو چشمه جوشنده است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

In both of them will be two gushing springs.

In both of them are two springs gushing forth.

Wherein are two abundant springs.

In them (each) will be two Springs pouring forth water in continuous abundance:

معانی کلمات آیه

  • نضاختان: نضخ: فوران. «نضخ الماء نضخا: اشتد فورانه من ينبوعه»،«نضاختان»: دو چشمه جوشان و فوران كننده، اين لفظ فقط يك بار در كلام اللَّه آمده است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ «62» فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ «63»

و پايين‌تر از آن دو باغ، دو باغ ديگر هست. پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

«1». نحل، 126.

«2». محمّد، 7.

«3». صف، 5.

«4». امالى طوسى، ج 2، ص 182.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌9، ص: 409

مُدْهامَّتانِ «64» فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ «65»

(آن دو باغ) از شدّت سرسبزى به سياهى مى‌ماند. پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِما عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ «66» فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ «67»

در آن دو باغ، دو چشمه جوشان است. پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

نکته ها

«دون»، گاهى به معنى غير است و گاهى به معناى پائين. لذا براى آيه‌ «وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ» دو معنا مطرح شده است:

الف) غير از آن دو بهشت، دو بهشت ديگر نيز هست.

ب) براى اولياى خدا، آن دو بهشت است كه گفته شد: وَ لِمَنْ خافَ‌ ... جَنَّتانِ‌ امّا براى مؤمنان عادّى دو بهشت ديگر است كه پايين‌تر از بهشت اولياى خداست. «1»

«مدهامة» از ريشه «دهم» و باب «ادهيمام» به معناى سياهىِ شديد است و در اينجا منظور باغ و بستانى است كه از شدّت سبزى به سياهى مى‌زند. «نضاخ» به معناى فوران كننده و جوشان است.

در حديث آمده است كه آب و سبزه و روى نيكو، نشاط و شادابى مى‌آورد. «2» شاعر اين حديث را به شعر در آورده است:

ثلاثةٌ يُذهبن عن قلب الحَزن‌

الماءُ و الخَضراءُ و الوجهُ الحَسن‌

سه چيز است كه حزن و اندوه را از قلب مى‌زدايد: آب، سبزى و سيماى نيكو.

در اين آيات هر سه مورد در ميان نعمت‌هاى بهشتى مطرح شده است: آب، «عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ» سبزى، «مُدْهامَّتانِ» و صورت زيبا. «كَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ»

«1». تفسير برهان.

«2». بحار، ج 59، ص 144.

جلد 9 - صفحه 410

پیام ها

1- درختان بهشتى همواره سرسبز و شاداب هستند. «مُدْهامَّتانِ»، (رنگ سبز براى شاداب سازى محيط مفيد است)

2- قرآن به رنگ سبز، توجّه دارد. «مُدْهامَّتانِ»

3- بهترين لذت‌ها، لذّت مشاهده مناظر طبيعى است. «عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ»

4- آب، يك نعمت است و جوشش آن نعمتى ديگر. «عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ»

5- جوشش چشمه‌ها، «نَضَّاخَتانِ» همراه با جريان نهرها، «تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ»* و وجود آبشارها، «وَ ماءٍ مَسْكُوبٍ» و تنوّع نهرهايى از شير و عسل و شراب و آب، نعمت‌هايى غير قابل وصف هستند. «فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص498

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه