آیه 33 سوره مریم
| <<32 | آیه 33 سوره مریم | 34>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
ترجمه های فارسی
و سلام حق بر من است روزی که به دنیا آمدم و روزی که از جهان بروم و روزی که (برای زندگانی ابدی) باز زنده برانگیخته شوم.
و سلام بر من روزی که زاده شدم، و روزی که می میرم، و روزی که زنده برانگیخته می شوم.
و درود بر من، روزى كه زاده شدم و روزى كه مىميرم و روزى كه زنده برانگيخته مىشوم.»
سلام بر من؛ روزى كه زاده شدم و روزى كه مىميرم و روزى كه ديگر بار زنده برانگيخته مىشوم.
و سلام (خدا) بر من، در آن روز که متولّد شدم، و در آن روز که میمیرم، و آن روز که زنده برانگیخته خواهم شد!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا «33»
و درود بر من روزى كه زاده شدم و روزى كه مىميرم و روزى كه زنده برانگيخته مىشوم.
پیام ها
1- خط انبيا، تنها خطى است كه از تولّد تا معاد، از هر گونه انحراف سالم است. وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ ... أُبْعَثُ حَيًّا
2- در مواردى، تجليل از خود جايز است. وَ السَّلامُ عَلَيَ ...
3- مهمترين روزها براى انسان، روز تولّد، وفات و زنده شدن در قيامت است. «1» وُلِدْتُ ... أَمُوتُ ... أُبْعَثُ
4- مرگ و قيامت براى همه است. (عيسى عليه السلام گرچه تاكنون زنده است و در آسمانها به سر مىبرد، امّا او هم روزى خواهد مرد.) «يَوْمَ أَمُوتُ»
5- كسى كه محكوم به تولّد و مرگ و رستاخيز است، چگونه او را شريك خدا مىپنداريد؟ وُلِدْتُ ... أَمُوتُ ... أُبْعَثُ
«1». امام رضا عليه السلام فرمودند: وحشتناكترين روزها براى انسان سه روز است: روز تولد و روزمرگ و روز قيامت. (عيون اخبارالرضا، ج 1، ص 257.)
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
