حدیث منقطع

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو


Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


از اقسام خبر واحد

حديث منقطع ـ اصطلاحى در علم درايه و ـ در دو معنا به كار رفته است؛ يكى اعم و ديگر اخص. حديث منقطع به معناى اعم عبارت است از حديثى كه اِسناد آن تا معصوم عليه السّلام به گونه متصل و پيوسته نباشد؛ خواه انقطاع از ابتداى سند باشد يا از وسط و يا از آخر آن، و خواه راوىِ افتاده يكى باشد يا بيشتر.

حديث منقطع به معناى اخص حديثى است كه از وسط سلسله سند آن يك راوى و يا ـ به قول برخى ـ بيشتر از يك راوى افتاده باشد. حديث منقطع از اقسام حدیث مرسل است .[۱]

پانویس

  1. نهاية الدراية (سيدحسن صدر)/ 196 ـ 197 .

منابع

جمعى از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، جلد ‌3، صفحه 276‌.