آیه 65 سوره انبیاء

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۶۵ انبیاء)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

ثُمَّ نُكِسُوا عَلَىٰ رُءُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَٰؤُلَاءِ يَنْطِقُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<64 آیه 65 سوره انبیاء 66>>
سوره : سوره انبیاء (21)
جزء : 17
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و سپس همه سر به زیر شدند و گفتند: تو می‌دانی که این بتان را نطق و گویایی نیست.

آن گاه سرافکنده و شرمسار شدند [ولی از روی ستیزه جویی به ابراهیم گفتند:] مسلماً تو می دانی که اینان سخن نمی گویند.

سپس سرافكنده شدند [و گفتند:] «قطعاً دانسته‌اى كه اينها سخن نمى‌گويند.»

آنگاه به حيرت سر فرو داشتند و گفتند: تو خود مى‌دانى كه اينان سخن نمى‌گويند.

سپس بر سرهایشان واژگونه شدند؛ (و حکم وجدان را بکلّی فراموش کردند و گفتند:) تو می‌دانی که اینها سخن نمی‌گویند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Then they hung their heads. [However, they said,] ‘You certainly know that they cannot speak.’

Then they were made to hang down their heads: Certainly you know that they do not speak.

And they were utterly confounded, and they said: Well thou knowest that these speak not.

Then were they confounded with shame: (they said), "Thou knowest full well that these (idols) do not speak!"

معانی کلمات آیه

نكسوا: نكس: وارونه كردن. «نكسه نكسا: قلّبه على رأسه و جعل اسفله‏ اعلاه» منظور از آن در آيه، گذاشتن باطل بجاى حق است..[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

فَرَجَعُوا إِلى‌ أَنْفُسِهِمْ فَقالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ «64»

پس به (وجدان‌هاى) خود بازگشتند، پس (به يكديگر يا به خويش) گفتند: هر آينه شما خودتان ستمگر و ظالميد.

ثُمَّ نُكِسُوا عَلى‌ رُؤُسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ ما هؤُلاءِ يَنْطِقُونَ «65»

سپس سرهايشان را به زير انداختند (و با شرمندگى گفتند: اى ابراهيم!) براستى تو خود مى‌دانى كه اينها (حرف نمى‌زنند و) اهل‌سخن گفتن نيستند.

پیام ها

1- بيدار كردن وجدان‌ها، خوديابى، بازگشت به خويشتن و توجّه به فطرت، از اهداف عمده انبياست. بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ‌ ... فَرَجَعُوا إِلى‌ أَنْفُسِهِمْ‌

2- شرك، ازخود بيگانگى و توحيد، خوديابى است. «فَرَجَعُوا إِلى‌ أَنْفُسِهِمْ»

3- در وقت بيدارى افكار، هر خلافكارى تقصير را به گردن ديگران مى‌اندازد. «إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ» چنانكه در قيامت نيز گناهكاران و مجرمين به يكديگر مى‌گويند: «لَوْ لا أَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ» «1»

4- تاريخ، فطرت و وجدان، از جمله عوامل روشن كننده‌ى حقايق‌اند. «فَرَجَعُوا إِلى‌ أَنْفُسِهِمْ‌- أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ» كسانى كه تا ديروز، ابراهيم را ظالم مى‌دانستند، «مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ» امروز با مراجعه به وجدان‌هاى خود، خويشتن راظالم مى‌دانند. «إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ»


«1». سبأ، 31.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 470



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه