آیه 6 سوره غاشیه

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۶ غاشیه)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ

مشاهده آیه در سوره


<<5 آیه 6 سوره غاشیه 7>>
سوره : سوره غاشیه (88)
جزء : 30
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

طعامی غیر ضریع دوزخ (که علفی بد طعم و بوست) غذای آنها نیست.

برای آنان طعامی جز خار خشک و زهرآگین وجود ندارد

خوراكى جز خار خشك ندارند،

طعامى جز خار ندارند،

غذائی جز از ضَریع [= خار خشک تلخ و بدبو] ندارند؛

ترجمه های انگلیسی(English translations)

They will have no food except cactus,

They shall have no food but of thorns,

No food for them save bitter thorn-fruit

No food will there be for them but a bitter Dhari'

معانی کلمات آیه

  • ضريع: طعام اهل آتش است. در نهايه گويد: علفى است در حجاز كه خارهاى بزرگ دارد. در مجمع فرموده: علفى است كه شتر آن را مى‏‌خورد، نفع و ضررى ندارد.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ «1» وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ «2» عامِلَةٌ ناصِبَةٌ «3» تَصْلى‌ ناراً حامِيَةً «4» تُسْقى‌ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ «5» لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ «6» لا يُسْمِنُ وَ لا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ «7»

«1» آيا خبر آن حادثه فراگير به تو رسيده است؟ «2» در آن روز، چهره‌هايى خوار و زبونند. «3» (با آنكه) تلاش كرده و رنج برده‌اند. «4» (امّا) به آتشى سوزان درآيند.

«5» و از چشمه‌اى جوشان نوشانده شوند. «6» و خوراكى جز خار خشك و تلخ ندارند. «7» كه نه فربه كند و نه گرسنگى را از ميان برد.

نکته ها

«غاشية» به معناى پوشاننده است، و منظور از آن، حادثه قيامت است كه همه را تحت پوشش قرار مى‌دهد. «عامِلَةٌ» به معناى كوشنده و «ناصِبَةٌ» به معناى كار پرمشقت است كه انسان را خسته مى‌كند. «حامِيَةً» به معناى بسيار داغ و «آنِيَةٍ» نهايت درجه سوزندگى است.

ممكن است مراد از «وُجُوهٌ»، صاحبان وجوه و چهره‌هاى برجسته باشد، يعنى چهره‌هاى شاخص هر يك از دو گروه نيك و بد.

«ضَرِيعٍ» به فرموده پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله چيزى است در دوزخ شبيه به خار كه از مردار بد بوتر و از آتش داغ‌تر و بسيار تلخ است. «1» شايد گذاردن نام‌ «ضَرِيعٍ» بر اين خار به خاطر آن‌

«1». تفسير مجمع البيان.

جلد 10 - صفحه 462

باشد كه خوردن آن انسان را به فرياد و تضرّع وادار مى‌كند.

كارهاى پر زحمت فراوانى در دنيا انجام مى‌شود ولى به خاطر آنكه اخلاص در آن نيست يا طبق دستور الهى انجام نشده است و يا با عجب و غرور و منت و گناه و شرك همراه بوده، حبط مى‌شود و هدر مى‌رود و در قيامت مورد بهره قرار نمى‌گيرد.

در جهان بينى الهى، عنصر كار بايد با عنصر هدف و جهت و عنصر رهبرى هم‌سو و مقدّس باشند.

پیام ها

1- حادثه قيامت چنان فراگير است، كه همه بايد به فكر آن باشند. «هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ»

2- هر تلاش و زحمتى، در قيامت مفيد نخواهد بود. «عامِلَةٌ ناصِبَةٌ»

3- تنها گروه مخلص از تلاش‌هاى خود بهره خواهند گرفت. «لِسَعْيِها راضِيَةٌ»

4- معاد جسمانى است، زيرا مسئله چاقى و لاغرى تنها در مورد اجسام قابل قبول است. «لا يُسْمِنُ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج12، ص201

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه