آیه 82 سوره حجر

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<81 آیه 82 سوره حجر 83>>
سوره : سوره حجر (15)
جزء : 14
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و در کوهها منزل می‌ساختند تا از خطر ایمن باشند.

و همواره از کوه ها خانه ها می تراشیدند در حالی که [به خیال خود به سبب استحکام آن خانه ها] ایمن [از حوادث] بودند.

و [براى خود] از كوهها خانه‌هايى مى‌تراشيدند كه در امان بمانند.

خانه‌هاى خود را تا ايمن باشند در كوه‌ها مى‌كندند.

آنها خانه‌های امن در دل کوه‌ها می‌تراشیدند.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

They used to hew out dwellings from mountains feeling secure.

And they hewed houses in the mountains in security.

And they used to hew out dwellings from the hills, (wherein they dwelt) secure.

Out of the mountains did they hew (their) edifices, (feeling themselves) secure.

معانی کلمات آیه

ينحتون: نحت: تراشيدن. «ينحتون»: مى‏ تراشند.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ لَقَدْ كَذَّبَ أَصْحابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ «80»

وهمانا (قوم ثمود) اهالى حِجر نيز پيامبران را تكذيب كردند،

وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ «81»

وما آيات خود را به آنان ارائه داديم، ولى آنها از آيات ما روى‌گردان شدند.

وَ كانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً آمِنِينَ «82»

و آنان خانه‌هاى امن در دل كوه‌ها مى‌تراشيدند.

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ «83»

(امّا سرانجام) صيحه (مرگبار)، صبحگاهان آنان را فراگرفت.

فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ «84»

و آنچه را بدست آورده بودند بكارشان نيامد.

جلد 4 - صفحه 476

نکته ها

«حجر» نام شهرى است كه قوم ثمود در آن زندگى مى‌كردند و به طور كلى به محل سكونت نيز گفته مى‌شود. «حجر» به معناى دامن مادر و «حجر اسماعيل» و «حجره» از همين كلمه مى‌باشد «1» و نام اين سوره از اين آيه گرفته شده است.

از كلمه‌ى‌ «الْمُرْسَلِينَ» استفاده مى‌شود: اصحاب‌حِجر، غير از حضرت صالح، پيامبران ديگر نيز داشته‌اند، وبعضى مى‌گويند چون تكذيب يك پيامبر در واقع تكذيب همه انبياست، لذا مرسلين آمده است.

مراد از «صيحه» در اينجا، صاعقه است، به دليل آيه: «أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ» «2»

پیام ها

1- تمام انبيا داراى معجزه بوده‌اند. «آتَيْناهُمْ آياتِنا»

2- افراد لجوج فرصت فكر كردن به خود نمى‌دهند. آتَيْناهُمْ‌ ... فَكانُوا ...

3- اعراض از حقّ وبى‌اعتنايى به مردان حقّ، براى گروهى يك عادت است. «فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ»

4- به خانه‌هاى سنگى و محكم مغرور نشويد، كه در برابر اراده الهى متلاشى مى‌شوند. يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً ... فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ


«1». تفسير مجمع‌البيان.

«2». فصّلت، 13.



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه