آیه 72 سوره فرقان
| <<71 | آیه 72 سوره فرقان | 73>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و آنان هستند که به ناحق شهادت ندهند و هرگاه به عمل لغوی (از مردم غافل) بگذرند بزرگوارانه از آن درگذرند.
و آنان که در مجلس غنا و دروغ پردازی و امور باطل حاضر نمی شوند، و هنگامی که بر گفتار و کردار لغو می گذرند، با بزرگواری و متانت می گذرند،
و كسانىاند كه گواهى دروغ نمىدهند؛ و چون بر لغو بگذرند با بزرگوارى مىگذرند.
و آنان كه به دروغ شهادت نمىدهند و چون بر ناپسندى بگذرند به شتاب از آن دورى مىجويند.
و کسانی که شهادت به باطل نمیدهند (و در مجالس باطل شرکت نمیکنند)؛ و هنگامی که با لغو و بیهودگی برخورد کنند، بزرگوارانه از آن میگذرند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- زور: (بضم اول) دروغ. باطل. طبرسى فرمايد: زور در اصل نشان دادن باطل است در لباس حق. على هذا آن شامل دروغ و هر كار باطل و بيهوده مىشود.
- لغو: فيروزآبادى در قاموس گويد: لغو چيزيست بىاعنتاء، از افعال باشد يا از اقوال، اين معنى با آيه مناسب است بعضى آن را منحصر به كلام بىفائده دانستهاند، كراما: جمع كريم به معنى بزرگوار، عزيز، نفيس. مَرُّوا كِراماً يعنى بزرگواران مىگذرند و به آن آلوده نمىشوند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً «72»
و (بندگان خدا) كسانى هستند كه در مجلس (گفتار و كردار) باطل حاضر نمىشوند و چون بر لغوى عبور كنند كريمانه بگذرند.
نکته ها
كلمه «شهد» دو معنا دارد؛ يكى حضور يافتن است و ديگرى خبر و گواهى دادن. در اين آيه هر دو معنا را مىتوان استفاده كرد. يعنى آنان نه در مجالس بد حاضر مىشوند و نه بر باطل گواهى مىدهند. كلمهى «زور» به معناى كار باطلى است كه در قالب حقّ باشد و در تفاسير به معناى گواهى باطل، دروغ و غنا آمده است.
در روايتى از امامصادق عليه السلام مراد از «زور» در «لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ» غنا شمرده شدهاست. «1»
«1». كافى، ج 6، ص 433.
جلد 6 - صفحه 287
در تفسير «مجمع البيان» مىخوانيم: مرور با كرامت، آن است كه هرگاه ناچار شدند نام چيز زشتى را ببرند، با كنايه نام مىبرند. چنانكه در روايتى از امام باقر عليه السلام مىخوانيم: آنان هرگاه خواستند نام عورت را ببرند، با كنايه از آن نام مىبرند. البتّه اين، يكى از مصاديق رفتار كريمانه است.
امام صادق عليه السلام فرمود: خداوند بر گوش واجب نمود كه از شنيدن هرچه حرام است دورى نمايد، سپس اين آيه را تلاوت فرمودند: «وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً» «1»
پیام ها
1- نه تنها انجام گناه حرام است، بلكه شركت در جلسهى گناه و شاهد بودن بر گناه نيز ممنوع است. «لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ»
2- هر نوع آگاهى و اطلاع و حضور در صحنهاى، ارزش نيست. «لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ» (گاهى انزوا و گوشهگيرى از اجتماع، ارزش است)
3- حاضر نشدن در مجلس گناه و بىاعتنايى به گناهكاران، نوعى نهى از منكر است. لا يَشْهَدُونَ ... مَرُّوا كِراماً
4- شركت در مجالس فاسد، حتّى در بندگان واقعى خدا اثر مىكند. «لا يَشْهَدُونَ»
5- هرگونه لغو در كلام، عمل وآرزو ممنوع است. «مَرُّوا بِاللَّغْوِ» (بندگان خدا، هدف معقول و مفيدى دارند و عمر خود را صرف امور بيهوده نمىكنند)
6- در شيوهى نهى از منكر، همه جا خشونت لازم نيست. لا يَشْهَدُونَ ... مَرُّوا
7- نگذاريم فكر بد در روح ما مستقر شود. «مَرُّوا كِراماً»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص315
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
