آیه 69 سوره ص
| <<68 | آیه 69 سوره ص | 70>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
مرا بر فرشتگان عالم بالا که (در قضیّه خلق آدم یا غیر آن) خصومت و گفتگو داشتند علمی (پیش از وحی خدا) نبود.
من از ملأ اعلی هنگامی که [درباره آفرینش آدم] مجادله می کردند، هیچ خبری ندارم.
مرا در باره ملاء اعلى هيچ دانشى نبود آنگاه كه مجادله مىكردند.
هنگامى كه با يكديگر جدال مىكردند من خبرى از ساكنان عالم بالا نداشتم.
من از ملأ اعلی (و فرشتگان عالم بالا) به هنگامی که (درباره آفرینش آدم) مخاصمه میکردند خبر ندارم!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- ملاء: جماعت و جماعت اشراف. كه هيبت آنها دلها را پر كرده است در صحاح گفته: «الملأ: الجماعة» مراد از آن در آيه معناى دوم است بِالْمَلَإِ الْأَعْلى جماعت بالاتر (انجمن ملائكه).[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ «65»
بگو: من فقط بيم دهندهام و هيچ معبودى جز خداوند يكتاى قهار و مقتدر نيست.
رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ «66»
پروردگار آسمانها وزمين وآنچه ميان آن دو است، نفوذناپذير وبسيار آمرزنده.
قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ «67» أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ «68» ما كانَ لِي مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلى إِذْ يَخْتَصِمُونَ «69»
بگو: او خبر بزرگى است، كه شما از او رويگردانيد. براى من نسبت به عالم بالا هيچ آگاهى نبود، آن گاه كه (درباره او با يكديگر) مجادله مىكردند.
إِنْ يُوحى إِلَيَّ إِلَّا أَنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ «70»
به من چيزى وحى نمىشود مگر از آن رو كه من هشدار دهندهاى آشكارم.
نکته ها
«قهار» به معناى قدرت قاهرهاى است كه همهى قدرتها، مقهور و محكوم او هستند.
در روايات مىخوانيم كه: «نَبَأٌ عَظِيمٌ» علىّ بن ابىطالب است و خود حضرت فرمود: «انا النبأ العظيم» «1» چنانكه در دعاى ندبه نيز خطاب به حضرت مهدى عليه السلام مىگوييم: «يا بن النباء العظيم»
اين معنا با ضمير «هُوَ» كه در مورد انسان به كار مىرود، نه اشيا، سازگارتر است.
مراد از «ملا اعلى» همان «افق اعلى» است كه در سورهى نجم مىخوانيم: «وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى» و هدف معراج، بالا بردن سطح علمى پيامبر بود. «لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا»
بنابراين شايد آيات مذكور اين مطلب را دنبال مىكنند كه:
اى پيامبر! به مردم بگو: علىّ بن ابيطالب خبر بزرگى است كه برخى از شما مسلمانان از او
«1». كافى، ج 8، ص 30.
جلد 8 - صفحه 124
اعراض مىكنيد (و به سراغ ديگرى مىرويد).
من از عالم بالا بىخبر بودم آنگاه كه مردم بر ولايت او مخاصمه مىكردند ولى در سفر معراج، امامت على بن ابيطالب مطرح و تثبيت شد و فكر نكنيد امامت او نظر شخصى من است، هر چه هست وحى الهى است.
البتّه اين معنا با استمداد از روايات متعدّد و رهنمود تفسير اطيبالبيان استفاده شد ولى تفاسير ديگر اين آيه را مقدّمهى آيات بعد در مورد آفرينش آدم دانستهاند.
پیام ها
1- وظيفه و جايگاه پيامبر بايد به مردم اعلام شود. «قُلْ»
2- جايى كه غفلت همه را فراگرفته، بايد از زاويهى انذار سخن گفت. «إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ»
3- انسان با خطرها و آسيبهايى روبرو است كه بواسطه انذار انبيا مىتواند رهائى يابد. «أَنَا مُنْذِرٌ»
4- نقش هشدار و انذار در تربيت، بيش از نقش بشارت است. «أَنَا مُنْذِرٌ»
5- انذار، زمانى مؤثّر است كه از سرچشمهى قدرت باشد. «أَنَا مُنْذِرٌ- الْواحِدُ الْقَهَّارُ»
6- اقتدار، در سايهى وحدت است. «الْواحِدُ الْقَهَّارُ» (در قرآن شش مورد كلمهى قهار آمده كه در كنار همهى آنها كلمهى واحد است).
7- همه هستى تحت يك مديريّت و اراده است. «الْواحِدُ الْقَهَّارُ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»
8- خداوند تمام هستى را پرورش مىدهد و همه را رو به كمال مىبرد. «رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا»
9- مربّى بايد هم قدرت داشته باشد و هم رحمت. رَبُ ... الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ
10- اقبال يا اعراض مردم نشانهى حقّانيّت يا بطلان امرى نيست. «هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ»
جلد 8 - صفحه 125
11- در تبليغ و هدايت مردم از روشهاى روشن و بدون ابهام استفاده كنيد.
«نَذِيرٌ مُبِينٌ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص250
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
