آیه 50 سوره ذاریات

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ

مشاهده آیه در سوره


<<49 آیه 50 سوره ذاریات 51>>
سوره : سوره ذاریات (51)
جزء : 27
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

باری، به درگاه خدا گریزید، که من از جانب او با بیانی روشن شما را می‌ترسانم.

پس به سوی خدا بگریزید [که] بی تردید من از سوی او بیم دهنده ای روشنگرم.

پس به سوى خدا بگريزيد، كه من شما را از طرف او بيم‌دهنده‌اى آشكارم.

پس به سوى خداوند بگريزيد. من شما را از جانب او بيم‌دهنده‌اى آشكارم.

پس به سوی خدا بگریزید، که من از سوی او برای شما بیم‌دهنده‌ای آشکارم!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

‘So flee toward Allah. Indeed, I am from Him a manifest warner to you.

Therefore fly to Allah, surely I am a plain warner to you from Him.

Therefor flee unto Allah; lo! I am a plain warner unto you from him.

Hasten ye then (at once) to Allah: I am from Him a Warner to you, clear and open!

معانی کلمات آیه

«فِرُّوا»: بگریزید. مراد گریختن از کفر و بت‌پرستی، به سوی خداشناسی و یکتاپرستی، و از گناهان و سیئات، به سوی عبادات و حسنات است. خلاصه گریز از موجبات عذاب و شقاوت، به سوی موجبات نعمت و سعادت. «مُبِینٌ»: آشکار. یعنی پیغمبری من با دلائل و معجزات، روشن است، و برای شما ناشناخته نیست.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ «50»

پس به سوى خدا بگريزيد، كه همانا من از سوى او براى شما هشداردهنده‌اى آشكار هستم.

وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ «51»

و با خداوند، معبود ديگرى قرار ندهيد كه من از سوى او براى شما هشداردهنده‌اى آشكارم.

نکته ها

در اين دو آيه، دوبار پى در پى‌ «نَذِيرٌ مُبِينٌ»* آمده است و در آيات ديگر نيز تعبيراتى از قبيل: «قُرْآنٍ مُبِينٍ» «1»، «بلاغ مبين» «2» و «عَرَبِيٌّ مُبِينٌ»* «3» آمده كه همگى بيانگر روشن و روشنگر بودن پيام و سخن خداوند و هشدار پيامبران است.

نتيجه فرار به سوى خدا، فرار از ظلمات به نور، از جهل به علم، از دلهره به اطمينان، از خرافات به حق، از تفرقه به وحدت، از شرك به توحيد و از گناه به تقوا و پرهيزگارى است.

امام باقر عليه السلام سفر حج را يكى از مصاديق فرار به سوى خدا دانستند. «4»

پیام ها

1- انسان محدود، در برابر هزاران مسئله مادى و معنوى و در ميان تمايلات حق و باطل كه از خود يا ديگران بر او عرضه مى‌شود، به پناهگاهى محكم نيازمند است و بهترين پناهگاه خداست. «فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ»

2- انسان، چاره‌اى جز حركت و گريز به سوى خدا ندارد. «فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ»

3- مطالعه در هستى بايد سبب توجّه انسان به خداوند و بندگى او گردد. «فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ»، (با توجه به آيات قبل)

«1». حجر، 1.

«2». نحل، 82.

«3». شعراء، 195.

«4». كافى، ج 4، ص 256.

جلد 9 - صفحه 265

4- راه انبيا، روشن و شفّاف است. «نَذِيرٌ مُبِينٌ»

5- پناهندگى به بيگانگان و غير خداوند، اثرى ندارد. وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ‌ ...

6- پيامبران مأمور انذار و هشدار مردم هستند. «إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ»



پانویس

منابع

آرشیو عکس و تصویر

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه