آیه 49 سوره کهف
| <<48 | آیه 49 سوره کهف | 50>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و کتاب اعمال نیک و بد خلق را پیش نهند، آن گاه اهل عصیان را از آنچه در نامه عمل آنهاست ترسان و هراسان بینی در حالی که (با خود) گویند: ای وای بر ما، این چگونه کتابی است که اعمال کوچک و بزرگ ما را سر مویی فرو نگذاشته جز آنکه همه را احصا کرده است؟! و در آن کتاب همه اعمال خود را حاضر بینند و خدا به هیچ کس ستم نخواهد کرد.
کتاب [اعمال] هر کسی [در برابر دیدگانش] نهاده می شود، پس مجرمان را می بینی که از آنچه در آن است هراسان و بیمناکند و می گویند: ای وای بر ما، این چه کتابی است که هیچ عمل کوچک و بزرگی را فرو نگذاشته است مگر آنکه آن را به حساب آورده؟! و هر عملی را انجام داده اند، حاضر می یابند، و پروردگارت به هیچ کس ستم نخواهدکرد.
و كارنامه [عمل شما در ميان] نهاده مىشود، آنگاه بزهكاران را از آنچه در آن است بيمناك مىبينى، و مىگويند: «اى واى بر ما، اين چه نامهاى است كه هيچ [كار] كوچك و بزرگى را فرو نگذاشته، جز اينكه همه را به حساب آورده است.» و آنچه را انجام دادهاند حاضر يابند، و پروردگار تو به هيچ كس ستم روا نمىدارد.
دفتر اعمال گشوده شود. مجرمان را بينى كه از آنچه در آن آمده است بيمناكند و مىگويند: واى بر ما، اين چه دفترى است كه هيچ گناه كوچك و بزرگى را حساب ناشده رها نكرده است. آنگاه اعمال خود را در مقابل خود بيابند و پروردگار تو، به كسى ستم نمىكند.
و کتاب [= کتابی که نامه اعمال همه انسانهاست] در آن جا گذارده میشود، پس گنهکاران را میبینی که از آنچه در آن است، ترسان و هراسانند؛ و میگویند: «ای وای بر ما! این چه کتابی است که هیچ عمل کوچک و بزرگی را فرونگذاشته مگر اینکه آن را به شمار آورده است؟! و (این در حالی است که) همه اعمال خود را حاضر میبینند؛ و پروردگارت به هیچ کس ستم نمیکند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
مشفقين: شفق: سرخى مغرب پس از غروب آفتاب. طبرسى فرموده: اشفاق خوف از وقوع مكروه است با احتمال عدم وقوع آن. مشفق: ترسان.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً «49»
وكتاب (و نامه اعمال) در ميان نهاده مىشود، پس مجرمان را مىبينى كه از آنچه در آن است بيمناكاند و مىگويند: واى بر ما، اين چه نوشتهاى است كه هيچ (گفتار و كردار) كوچك وبزرگى را فروگذار نكرده مگر اينكه برشمرده است! و آنچه انجام دادهاند (مقابل خود) حاضر مىيابند وپروردگارت به هيچكس ستم نمىكند.
جلد 5 - صفحه 182
نکته ها
بارها قرآن از مسئلهى كتاب و پرونده و نامهى عمل در قيامت سخن به ميان آورده است و مىفرمايد: فرستادگان ما مىنويسند: «إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ» «1»، آثار كارها را هم مىنويسيم: «نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ» «2»، نامه عمل آنان بر گردنشان آويخته مىشود: «أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ» «3»، پروندهها در قيامت گشوده مىشود: «وَ إِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ» «4»، نامهها به دست خود افراد داده مىشود؛ نامهى خوبان به دست راست و نامه بدكاران به دست چپ آنان داده مىشود. همان گونه كه هر فردى پروندهاى دارد، هر امّتى نيز كتاب و پروندهاى دارد. «كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعى إِلى كِتابِهَا» «5»
پيامبراكرم صلى الله عليه و آله در بازگشت از جنگ حُنين، در يك صحراى خشك فرود آمد. به اصحاب فرمود: بگرديد تا هر چه از چوب وخاشاك يافتيد گرد آوريد. اصحاب رفتند و هر كس چيزى آورد. روى هم ريختند و انباشته شد. پيامبر فرمود: «هكذا تجتمع الذنوب، اياكم و المحقرات من الذنوب» گناهان اينگونه جمع مىشوند، پس از گناهان كوچك پرهيز كنيد. «6»
از اين برنامه اين درس را نيز مىتوان گرفت كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آموزشى اردوئى و بيابانى تجسّمى، نمايشى و عملى، همراه با پركردن اوقات فراغت براى ياران خود داشتند، آن هم وقتى كه خطر غرور ناشى پيروزى در جنگ در كمين آنان بود، واصحاب خود را بىگناه يا كم گناه مىپنداشتند.
امام صادق عليه السلام فرمودند: در روز قيامت هنگامى كه كارنامهى عمل انسان به او داده مىشود، پس از نگاه به آن و ديدن آنكه تمام لحظهها و كلمهها و حركات و كارهاى او ثبت شده، همهى آنها را به ياد مىآورد، مانند اينكه ساعتى قبل آنها را مرتكب شده است، لذا مىگويد: يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً .... «7»
آنان كه در دنيا بىخيال و بىتفاوت بوده و به هر كارى دست مىزنند، در آخرت هراس و
«1». يونس، 21.
«2». يس، 12.
«3». اسراء، 13.
«4». تكوير، 10.
«5». جاثيه، 28.
«6». كافى، ج 2، ص 288.
«7». تفسير الميزان.
جلد 5 - صفحه 183
دلهره خواهند داشت، «مُشْفِقِينَ» ولى مؤمنان كه در دنيا اهل تعهّد و خداترسى بودند در آنجا آسودهاند. «إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنا مُشْفِقِينَ» «1»
پیام ها
1- در قيامت، هم نامهى عمل هر فرد به دستش داده مىشود، هم كتابى در برابر همه قرار داده مىشود. «وَ وُضِعَ الْكِتابُ»
2- نگرانى و هراس مجرمان، از عملكرد ثبت شدهى خويش است، نه از خداوند. «مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ»
3- قيامت، روز حسرت و افسوس مجرمان است. «يا وَيْلَتَنا»
علم افراد به عملكرد خودشان در قيامت چنان است كه گويا همه با سواد مىشوند، چون كتاب و خواندن براى همه مطرح است. وُضِعَ الْكِتابُ ... مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ
5- عملهاى انسان داراى درجات است. «صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً»
6- قيامت، صحنهى تجسّم عملهاى انسان است. «وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً»
7- داشتن عدالت وظلم نكردن، لازمه ربوبيّت الهى است. «وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً»
«1». طور، 26.
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
