آیه 42 سوره انبیاء

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمَٰنِ ۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<41 آیه 42 سوره انبیاء 43>>
سوره : سوره انبیاء (21)
جزء : 17
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

بگو: کیست که شما را در شب و روز از (قهر) خدای مهربان محافظت می‌کند؟ بلکه این مردم از یاد خدای خود اعراض می‌کنند.

بگو: چه کسی شما را در شب و روز از [عذاب خدای] رحمان محافظت می کند؟ بلکه [حقیقت این است که] آنان از یاد پروردگارشان روی گردانند.

بگو: «چه كسى شما را شب و روز از [عذاب‌] رحمان حفظ مى‌كند؟» [نه‌] بلكه آنان از ياد پروردگارشان رويگردانند.

بگو: كيست آن كه شما را شب و روز از قهر خداى رحمان حفظ مى‌كند؟ با اين همه از يادكردن پروردگارشان اعراض مى‌كنند.

بگو: «چه کسی شما را در شب و روز از (مجازات) خداوند بخشنده نگاه می‌دارد؟!» ولی آنان از یاد پروردگارشان روی‌گردانند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Say, ‘Who can guard you, day and night, against [the punishment of] the All-beneficent [should He want to punish you]?’ Indeed, they are disregardful of their Lord’s remembrance.

Say: Who guards you by night and by day from the Beneficent Allah? Nay, they turn aside at the mention of their Lord.

Say: Who guardeth you in the night or in the day from the Beneficent? Nay, but they turn away from mention of their Lord!

Say: "Who can keep you safe by night and by day from (the Wrath of) (Allah) Most Gracious?" Yet they turn away from the mention of their Lord.

معانی کلمات آیه

يكلؤكم: كلائة: حفظ و نگهدارى. «كلائه اللَّه: حفظه و حرسه» «يكلؤكم»: حفظ مى‏كند شما را..[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ مِنَ الرَّحْمنِ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ «42»

بگو كيست كه شمارا در شب و روز از (عذاب) خداى رحمان نگاه مى‌دارد؟! امّا (باز) آنان از ياد پروردگارشان روى مى‌گردانند.

پیام ها

1- قدرت‌ها نمى‌توانند انسان را از خطرات حفظ كنند. قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ‌ ...

2- انسان دائماً نياز به حفاظت و حمايت الهى دارد. مَنْ يَكْلَؤُكُمْ‌ ...

3- از شيوه‌هاى موفّق تبليغ، مخاطب قراردادن وجدان‌هاست. قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ‌ ...

4- حفاظت خداوند، دائمى و نسبت به همه حتّى كفّار است. «مَنْ يَكْلَؤُكُمْ»

5- كردار ما به نحوى است كه حتّى سرچشمه‌ى رحمت را به غضب مى‌آورد.

«مِنَ الرَّحْمنِ» (حفاظت او بر اساس مهر و رحمت است) يَكْلَؤُكُمْ‌ ... مِنَ الرَّحْمنِ‌

6- حفاظت، از شئون ربوبيّت خداوند است. «يَكْلَؤُكُمْ‌- رَبِّهِمْ» (از حفاظت آسمان‌ها تا رام بودن حيوانات، تا دفاع در برابر ميكروب‌هايى كه وارد بدن مى‌شود، صدها نوع حفاظت در هر لحظه برابر انسان وجود دارد).

7- اگر انسان‌ها از ياد خداوند اعراض كنند، او نيز از آنها اعراض خواهد كرد.

ابتدا خداوند، كافران را مخاطب قرار داد «يَكْلَؤُكُمْ» ولى بعد گويا از آنان اعراض نموده و آنها را بطور غايب مطرح فرموده است. «بَلْ هُمْ»

8- انسان لازم است از مربّى واقعى خويش ياد كند، در غير اين صورت سزاوار توبيخ است. «بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ»

تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 454



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه