آیه 41 سوره ق

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ

مشاهده آیه در سوره


<<40 آیه 41 سوره ق 42>>
سوره : سوره ق (50)
جزء : 26
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و به ندای منادی حق (اسرافیل) روزی که از مکان نزدیک (مردگان را برای زنده شدن) ندا کند گوش فرا دار (که هم اکنون به گوش دلت ندای او را بشنوی).

و گوش فرا ده روزی که ندا دهنده از جایی نزدیک ندا می دهد.

و روزى كه منادى از جايى نزديك ندا درمى‌دهد، به گوش باش.

و آنگاه كه منادى از مكانى نزديك ندا مى‌دهد گوش فرادار.

و گوش فرا ده و منتظر روزی باش که منادی از مکانی نزدیک ندا می‌دهد،

ترجمه های انگلیسی(English translations)

And be on the alert for the day when the caller calls from a close quarter,

And listen on the day when the crier shall cry from a near place

And listen on the day when the crier crieth from a near place,

And listen for the Day when the Caller will call out from a place quiet near,-

معانی کلمات آیه

«إِسْتَمِعْ»: بشنو. گوش فرادار. مفعول آن محذوف است و تقدیر چنین است: إِسْتَمِعْ حَدِیثَ رَبِّکَ گوش فرادار. اخبار روزی را بشنو. مفعول در این صورت (یَوْمَ) است. «الْمُنَادِی»: ندادهنده. مراد اسرافیل است که برای بار دوم در صور می‌دمد که نشانه زنده شدن مردگان و آغاز رستاخیز است. «مَکَانٍ قَرِیبٍ»: اشاره به این است که صدای صور او در فضا پخش می‌شود بگونه‌ای که گوئی بیخ گوش همگان است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ «41»

و گوش به (زنگ) روزى باش كه منادى از مكان نزديك ندا مى‌دهد.

يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ «42»

روزى كه آن صيحه حقيقى را (از صور اسرافيل) بشنوند، آن روز، روز خروج (مردم از قبرها) است.

نکته ها

در آيه 11، اصل خروج مردگان از قبرها و در آيه 42 زمان خارج شدن بيان شده است.

تعبير به‌ «مَكانٍ قَرِيبٍ»، اشاره به آن است كه اين صدا آن چنان در فضا پخش مى‌شود كه گويى بيخ گوش همه است و همه آن را به طور يكسان و از نزديك مى‌شنوند. آن روز بدون نياز به وسيله خاصّ، همه‌ى اهل محشر صداى منادى را در نزديك خود مى‌شنوند.

مراد از «صيحه» در اين آيات، صيحه نخستين نيست كه پايان اين جهان را اعلام مى‌دارد، بلكه مراد صيحه دوم كه همان صيحه قيام و حشر مردم است، مى‌باشد.

پیام ها

1- ياد قيامت و كيفر كفّار ياوه‌سرا، به انسان صبر و استقامت مى‌دهد. فَاصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ‌ ... وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ ...

2- صيحه آسمانى (صور اسرافيل) در آستانه قيامت، امرى قطعى و بجاست (نه تشريفاتى). «الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ»

3- معاد، جسمانى است و انسان‌ها از همين خاك سر برخواهند آورد. «يَوْمُ الْخُرُوجِ» چنانكه در آيات بعد نيز مى‌خوانيم: «تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ»

تفسير نور(10جلدى)، ج‌9، ص: 235



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه