آیه 36 سوره کهف

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُدِدْتُ إِلَىٰ رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْرًا مِنْهَا مُنْقَلَبًا

مشاهده آیه در سوره


<<35 آیه 36 سوره کهف 37>>
سوره : سوره کهف (18)
جزء : 15
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و نیز گمان نمی‌کنم که روز قیامتی به پا شود و اگر (به فرض هم خدا و قیامتی باشد و) من به سوی خدای خود بازگردم البته (در آن جهان نیز) از این باغ دنیا منزلی بهتر خواهم یافت.

و گمان نمی کنم که قیامت برپا شود، و اگر هم [بر فرض] به پروردگارم بازگردانده شوم، یقیناً در بازگشت، جایگاهی بهتر از این را خواهم یافت.

و گمان نمى‌كنم كه رستاخيز بر پا شود، و اگر هم به سوى پروردگارم بازگردانده شوم قطعاً بهتر از اين را در بازگشت، خواهم يافت.

و نپندارم كه قيامت هم بيايد. و اگر هم مرا نزد خدا برند، جايگاهى بهتر از اين باغ خواهم يافت.

و باور نمی‌کنم قیامت برپا گردد! و اگر به سوی پروردگارم بازگردانده شوم (و قیامتی در کار باشد)، جایگاهی بهتر از این جا خواهم یافت!»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

and I do not think that the Hour will ever set in. And even if I am returned to my Lord I will surely find a resort better than this.’

And I do not think the hour will come, and even if I am returned to my Lord I will most certainly find a returning place better than this.

I think not that the Hour will ever come, and if indeed I am brought back unto my Lord I surely shall find better than this as a resort.

"Nor do I deem that the Hour (of Judgment) will (ever) come: Even if I am brought back to my Lord, I shall surely find (there) something better in exchange."

معانی کلمات آیه

منقلب: به صيغه اسم مفعول، مصدر ميمى است به معنى انقلاب ولى در آيه ظاهرا اسم مكان است به معنى محل انقلاب و محل بازگشت.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُدِدْتُ إِلى‌ رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْراً مِنْها مُنْقَلَباً «36»

و گمان نمى‌كنم كه قيامت برپا شود واگر هم به سوى پروردگارم بازگردانده شوم، يقيناً بهتر از اين (باغ) را در بازگشت، خواهم يافت.

نکته ها

كافران مى‌پندارند نعمت‌دادن بر خدا لازم است و اين حقّ انسان است كه بايد همواره برخوردار باشد. چنانكه در آيه 50 سوره‌ى فصّلت مى‌خوانيم: «لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى‌ رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى‌» اگر قيامتى هم باشد، بهترين‌ها براى ما خواهد بود. ولى اين تفكّر در قرآن رد شده است. انسان از لطف وفضل خدا بهره‌مند است، ولى اگر خدا بخواهد، آبها راتلخ،

جلد 5 - صفحه 171

درخت‌ها را خشك وكافران را نابود يا وحى به انبيا را قطع مى‌كند، تا مپندارند كه بدون لطف الهى استحقاق اين نعمت‌ها را دارند.

پیام ها

1- دلبستگى به دنيا و دنياگرايى، زمينه‌ى انكار قيامت است. أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ‌ ... وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً ...

2- منكران قيامت، دليلى بر نفى آن ندارند. «ما أَظُنُّ»

3- اميد و آرزوى بى‌جا و بى‌دليل محكوم است. «وَ لَئِنْ رُدِدْتُ»

4- انسان فطرتاً گرايش به خدا و معنويات دارد. «إِلى‌ رَبِّي»

5- بعضى‌ها به غلط نعمت را نشانه‌ى كرامت و ارزش خود مى‌پندارند و آن را ابدى مى‌دانند. «لَئِنْ رُدِدْتُ إِلى‌ رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْراً»



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه