آیه 32 سوره عنکبوت
| <<31 | آیه 32 سوره عنکبوت | 33>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
ابراهیم به فرشتگان گفت: لوط هم (که بنده صالح موحد پاکی است) در این دیار است! پاسخ دادند که ما به احوال آن که در این دیار است بهتر آگاهیم، ما او را با همه اهل بیتش غیر زن وی که در میان اهل هلاکت باقی ماند البته نجات خواهیم داد.
گفت: لوط در آنجاست. گفتند: ما به کسانی که در آنجا هستند، داناتریم، حتماً او و خانواده اش را نجات می دهیم، مگر همسرش را که از باقی ماندگان خواهد بود،
گفت: «لوط [نيز] در آنجاست.» گفتند: «ما بهتر مىدانيم چه كسانى در آنجا هستند؛ او و كسانش را -جز زنش كه از باقى ماندگان [در خاكستر آتش] است- حتماً نجات خواهيم داد.»
گفت: لوط در آنجاست. گفتند: ما بهتر مىدانيم چه كسى در آنجاست. او و خاندانش را -جز زنش را كه در همان جا خواهد ماند- نجات مىدهيم.
(ابراهیم) گفت: «در این آبادی لوط است!» گفتند: «ما به کسانی که در آن هستند آگاهتریم! او و خانوادهاش را نجات میدهیم؛ جز همسرش که در میان قوم (گنهکار) باقی خواهد ماند.»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- غابرين: ماندگان. غبور به معنى ماندن و رفتن آيد، آن از اضداد است، اقرب الموارد گويد: «غبر غبورا: مكث و بقى و- ذهب و مضى» در مفردات گويد: غابر كسى را گويند كه بعد از رفتن كسانى كه با او بودند، بماند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالَ إِنَّ فِيها لُوطاً قالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ «32»
(ابراهيم) گفت: در اين منطقه لوط است، فرشتگان گفتند: (نترس) ما به كسانى كه در اين جا هستند آگاهتريم؛ قطعاً او (لوط) و خاندانش را نجات مىدهيم، جز همسرش كه از باقى ماندگان (در قهر ما) است.
نکته ها
از جمع اين آيه و آيهى 36 سورهى ذاريات كه مىفرمايد: «فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ» ما جز يك خانوادهى با ايمان، هيچ كس را مؤمن نيافتيم، استفاده مىشود كه تنها حضرت لوط و فرزندانش مؤمن بودند و حتّى همسر او گرفتار عذاب شد.
از آيهى 74 سورهى هود استفاده مىشود كه حضرت ابراهيم از خداوند تقاضا كرد كه قهر الهى بر قوم لوط نازل نشود؛ امّا اين درخواست مورد قبول واقع نشد و پاسخ آمد: از اين امر صرف نظر كن. يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ ... يا إِبْراهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا إِنَّهُ قَدْ جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ «1»
پیام ها
1- وجود اولياى الهى در جامعه، مانع نزول قهر الهى است. «إِنَّ فِيها لُوطاً»
2- انبيا و پيروانشان، از قهر الهى در امانند. «لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ»
3- فرشتگان، يكايك افراد را مىشناسند. «نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها»
4- گاهى مردان حقّ، در نهايت غربت بودهاند. (تنها فرزندان لوط به پدرشان ايمان داشتند!) «لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ»
5- فرزندان، هنگام تضادّ فكرى ميان والدين، مىتوانند راه حقّ را انتخاب كنند.
«وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ» (فرزندان لوط، راه پدر را بر راه مادر ترجيح دادند)
6- زن، شخصيّتى مستقل دارد و مىتواند تحت تأثير مرد يا نظام اقتصادى و
«1». هود، 74- 76.
جلد 7 - صفحه 139
فرهنگى خانواده قرار نگيرد. «إِلَّا امْرَأَتَهُ»
7- وابستگى رمز نجات نيست؛ وارستگى رمز نجات است. «لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ» (همسر لوط، به او وابسته بود؛ امّا خود وارسته نبود.)
8- عنوان اجتماعى مهم نيست؛ ايمان و عملكرد معيار است. «إِلَّا امْرَأَتَهُ» (همسر پيامبر بودن به تنهايى ارزش نيست، همراهى و تبعيّت از او ارزش است)
9- همسران پيامبران، معصوم نيستند. «إِلَّا امْرَأَتَهُ» (حتّى از ميان زنان پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، تنها بعضى مورد الطاف ويژهى الهى بودند. چنانكه در جاى ديگر مىخوانيم: «فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً» «1»)
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 133
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
