آیه 27 سوره انبیاء

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<26 آیه 27 سوره انبیاء 28>>
سوره : سوره انبیاء (21)
جزء : 17
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

که هرگز پیش از امر خدا کاری نخواهند کرد و هر چه کنند به فرمان او کنند.

در گفتار بر او پیشی نمی گیرند، و آنان فقط به فرمان او عمل می کنند.

كه در سخن بر او پيشى نمى‌گيرند، و خود به دستور او كار مى‌كنند.

در سخن بر او پيشى نمى‌گيرند و به فرمان او كار مى‌كنند.

هرگز در سخن بر او پیشی نمی‌گیرند؛ و (پیوسته) به فرمان او عمل می‌کنند.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

They do not venture to speak ahead of Him, and they act by His command.

They do not precede Him in speech and (only) according to His commandment do they act.

They speak not until He hath spoken, and they act by His command.

They speak not before He speaks, and they act (in all things) by His Command.

معانی کلمات آیه

«لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ»: چیزی نخواهند گفت تا خدا نگوید و فرمان ندهد. به فرمان او عمل می‌نمایند و چانه نمی‌زنند و ستیزه نمی‌کنند.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ «26»

و (كفّار) گفتند: خداوند رحمان (فرشتگان را براى خود) فرزند گرفته است! منزّه است او، بلكه (فرشتگان) بندگانى گرامى هستند.

لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ «27»

(فرشتگان) در كلام بر او سبقت نمى‌گيرند و (تنها) به فرمان او عمل مى‌كنند.

نکته ها

اين تفكّر كه فرشتگان، فرزندان خدا هستند، علاوه بر مشركين، در ميان يهود و نصارى نيز

جلد 5 - صفحه 441

شايع بوده است. «1»

اطلاق كلمه‌ «مُكْرَمُونَ» بر فرشتگان از اين جهت است كه آنان اوّلًا بندگان خدا هستند و ثانياً اين بندگى همراه با اخلاص است.

كلمه «رحمن» نزد مشركان نامى شناخته شده براى خداوند بوده است. «قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ» شرايط حاكم بر انسان، در باورها و قضاوت‌هاى او اثر مى‌گذارد. چون افراد بشر داراى جسم هستند و خودشان را نيازمند به فرزند مى‌بينند، درباره‌ى خداوند مبراى از جسمانيّت و نيازمندى نيز اينگونه فكر مى‌كنند.

پیام ها

1- به هنگام نقل سخن كفرآميز ديگران، خداوند را تنزيه كنيم. «وَلَداً سُبْحانَهُ»

2- هرگاه به نقل انحرافات ديگران مى‌پردازيم، راه حقّ را نيز بيان كنيم. «وَ قالُوا- بَلْ»

3- تسليم فرمان خدا بودن، رمز كرامت بنده است. «مُكْرَمُونَ‌- لا يَسْبِقُونَهُ»

(آرى كسانى مورد كرامت واقع مى‌شوند كه نه در قول و نه در عمل، از دستور خدا پيشى نگيرند.) «مُكْرَمُونَ- لا يَسْبِقُونَهُ»

4- فرشتگان، مأموران الهى‌اند كه تنها به فرمان او عمل مى‌كنند و هيچگاه بر اوامر او پيشى نمى‌گيرند. «لا يَسْبِقُونَهُ‌- بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ»


«1». تفسير فرقان.



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه