آیه 19 سوره فرقان
| <<18 | آیه 19 سوره فرقان | 20>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
پس آن معبودان، شما مشرکان را در آنچه گویید تکذیب کردند (و در اثر آن به عذاب ما گرفتار شدید) پس نه شما توانید آن عذاب را برطرف گردانید و نه یاری خود توانید کرد، و هر کسی از شما بندگان (با شرک آوردن) ظلم و ستم نماید ما او را به عذابی بزرگ گرفتار میگردانیم.
[خدا می گوید: این معبودان شما] گفته شما را که می گفتید [اینان به جای خدا معبودان ما هستند] تکذیب کردند، اکنون نه می توانید [عذاب را از خود] دفع کنید، و نه می توانید [برای خود یاور و] یاری بیابید. و هر که از شما [در این دنیا] ستم کند، در قیامت عذابی بزرگ به او می چشانیم.
قطعاً [خدايانتان] در آنچه مىگفتيد، شما را تكذيب كردند؛ در نتيجه نه مىتوانيد [عذاب را از خود] دفع كنيد و نه [خود را] يارى نماييد و هر كس از شما شرك ورزد عذابى سهمگين به او مىچشانيم.
اينان آنچه را مىگفتيد دروغ مىخواندند و اكنون نتوانيد عذابى را از خود دور سازيد يا خويشتن را يارى دهيد. و هر كس از شما كه ستم كند عذابى بزرگش مىچشانيم.
(خداوند به آنان میگوید: ببینید) این معبودان، شما را در آنچه میگویید تکذیب کردند! اکنون نمیتوانید عذاب الهی را برطرف بسازید، یا از کسی یاری بطلبید! و هر کس از شما ستم کند، عذاب شدیدی به او میچشانیم!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- صرفا: برگرداندن، منظور برگرداندن عذاب است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِما تَقُولُونَ فَما تَسْتَطِيعُونَ صَرْفاً وَ لا نَصْراً وَ مَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذاباً كَبِيراً «19»
(خداوند در آن روز به مشركان مىفرمايد:) اين معبودها گفتههاى شما را انكار كردند؟ نه براى برطرف كردنِ قهر خدا توانى داريد، نه مىتوانيد حمايتى (از كسى) دريافت كنيد وهر كس از شما ظلم كرده (و شركورزد) عذاب بزرگى به او مىچشانيم.
نکته ها
خداوند در قرآن براى ظلم آثارى بيان كرده است از جمله:
1- ناكامى. «وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ» «1»* خداوند توطئههاى ستمگران را به جايى نمىرساند.
2- محروميّت از الطاف الهى. «أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ» «2»
3- عذاب. «أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ» «3» و نيز آيهى مورد بحث؛ «نُذِقْهُ عَذاباً كَبِيراً»
4- نپذيرفتن جايگزين براى عذاب. «وَ لَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ» «4»
5- نپذيرفتن عذر. «لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ» «5» ولى بدتر از بىفايده بودن عذر، اجازه ندادنبراى عذرخواهى است. «وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ» «6»
«1». توبه، 19.
«2». هود، 18.
«3». شورى، 45.
«4». زمر، 47.
«5». روم، 57.
«6». مرسلات، 36.
جلد 6 - صفحه 239
پیام ها
1- معبودهاى خيالى و بتها، نه تنها يار شما نيستند، بلكه كار شما را نيز تخطئه و تكذيب مىكنند. «فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ»
2- انسان مشرك در قيامت از هيچ حمايتى برخوردار نيست و از هر اقدامى براى نجات خود عاجز است. «فَما تَسْتَطِيعُونَ صَرْفاً وَ لا نَصْراً»
3- مشرك، ظالم است. (جملهى «وَ مَنْ يَظْلِمْ» در فضاى «وَ مَنْ يُشْرِكْ»* قرار دارد)
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص272
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
