آیه 19 سوره سجدة

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَىٰ نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<18 آیه 19 سوره سجدة 20>>
سوره : سوره سجدة (32)
جزء : 21
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

اما آنان که (در دنیا) با ایمان و نیکو کار بودند به پاداش اعمال صالح منزلگاه پر نعمت در بهشت ابد یابند.

اما کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، پس برای آنان بهشت هایی که اقامت گاه دائمی است خواهد بود [که به آنان] به پاداش اعمالی که همواره انجام می دادند، پیشکش می شود.

اما كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به [پاداش‌] آنچه انجام مى‌دادند در باغهايى كه در آن جايگزين مى‌شوند، پذيرايى مى‌گردند.

اما آنان كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند، به پاداش اعمالى كه مى‌كرده‌اند منزلگاهى در باغهاى بهشت خواهند يافت.

امّا کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، باغهای بهشت جاویدان از آن آنها خواهد بود، این وسیله پذیرایی (خداوند) از آنهاست به پاداش آنچه انجام می‌دادند.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

As for those who have faith and do righteous deeds, for them will be the gardens of the Abode—a hospitality for what they used to do.

As for those who believe and do good, the gardens are their abiding-place; an entertainment for what they did.

But as for those who believe and do good works, for them are the Gardens of Retreat - a welcome (in reward) for what they used to do.

For those who believe and do righteous deeds are Gardens as hospitable homes, for their (good) deeds.

معانی کلمات آیه

  • مأوى: جايگاه و پناهگاه. اسم مكان است از «اوى» كه به معنى نزول و لاحق شدن مى‏باشد.
  • نزل: (بر وزن عنق): آنچه براى ميهمان آماده شده تا بر آن نازل شود راغب گويد: «النزل ما يعد للنازل من الزاد» سپس به هر عطيه گفته شده است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوى‌ نُزُلًا بِما كانُوا يَعْمَلُونَ «19»

جلد 7 - صفحه 314

امّا كسانى كه ايمان آورده و كارهاى نيكو انجام داده‌اند، پس براى پذيرايى از آنها جايگاهى از باغ‌ها (ى بهشت فراهم) است، به خاطر آنچه انجام مى‌دادند.

وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها أُعِيدُوا فِيها وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ «20»

و امّا كسانى كه (از مدار ايمان خارج و) فاسق شدند، پس جايگاهشان آتش است، هر گاه اراده كنند كه از آن بيرون آيند، در آن باز گردانده مى‌شوند و به آنان گفته مى‌شود: بچشيد عذاب آتشى را كه همواره تكذيبش مى‌كرديد.

نکته ها

در آيه 18 به طور سربسته فرمود: آيا مؤمن و فاسق يكسانند؟ در اين آيات به تفصيل سرنوشت هر دو گروه را بيان مى‌كند.

پیام ها

1- ايمان از عمل جدا نيست. آمَنُوا وَ عَمِلُوا ...

2- مؤمن بايد تمام كارهايش پسنديده باشد. «الصَّالِحاتِ»

3- باغ‌هاى بهشتى، براى پذيرايى از مؤمنان است. «نُزُلًا»

4- فاسقِ منكر قيامت هميشه در دوزخ خواهد ماند. كُلَّما أَرادُوا ... أُعِيدُوا

5- شكنجه‌ى جسمى دوزخيان، با تحقير روحى آنان همراه است. «أُعِيدُوا فِيها وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج‏8، ص: 290-291

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه