آیه 18 سوره شعراء

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<17 آیه 18 سوره شعراء 19>>
سوره : سوره شعراء (26)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

فرعون گفت: تو نه آن کودکی که ما پروردیم و سالها عمرت در نزد ما گذشت؟

[فرعون] گفت: آیا ما تو را در کودکی در میان خود نپروراندیم، و سالیانی چند از عمر خود در میان ما درنگ نکردی؟

[فرعون‌] گفت: «آيا تو را از كودكى در ميان خود نپرورديم و ساليانى چند از عمرت را پيش ما نماندى؟

گفت: آيا به هنگام كودكى نزد خود پرورشت نداديم و تو چند سال از عمرت را در ميان ما نگذارنيدى؟

(فرعون) گفت: «آیا ما تو را در کودکی در میان خود پرورش ندادیم، و سالهایی از زندگیت را در میان ما نبودی؟!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

He [i.e. Pharaoh] said, ‘Did we not rear you as a child among us, and did you not stay with us for years of your life?

(Firon) said: Did we not bring you up as a child among us, and you tarried among us for (many) years of your life?

(Pharaoh) said (unto Moses): Did we not rear thee among us as a child? And thou didst dwell many years of thy life among us,

(Pharaoh) said: "Did we not cherish thee as a child among us, and didst thou not stay in our midst many years of thy life?

معانی کلمات آیه

  • وليدا: كودك، جوهرى در صحاح گويد: «الوليد: الصبى».[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قالَ أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً وَ لَبِثْتَ فِينا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ «18» وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَ أَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ «19»

(فرعون) گفت: آيا ما تورا در كودكى نپرورديم و ساليانى از عمرت را در نزد ما نماندى؟ و با اين حال انجام‌دادى آن كارى را كه انجام دادى (و يكى از افراد ما را با مشت كشتى)، در حالى كه تو از ناسپاسانى.

نکته ها

فرعون با دو جمله، نبوّت موسى را زير سؤال برد: الف: تو نزد ما قاتل هستى و قاتل كه پيامبر نمى‌شود. ب: ما تو را بزرگ كرديم، چگونه الطاف ما را كفران و ناسپاسى مى‌كنى، ناسپاس كه پيامبر نمى‌شود. آيات بعد پاسخ موسى را بيان كرده است.

پیام ها

1- منّت گذاشتن و به رخ كشيدن، از ويژگى‌هاى مستكبران است. «أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا»

2- اراده‌ى الهى، موسى را در دامن فرعون پرورش مى‌دهد. «أَ لَمْ نُرَبِّكَ»

3- اگر كسى را بزرگ كرديم، يا حرفه‌اى به او آموختيم، يا در امر ازدواج و مسكن و امثال آن به او كمكى كرديم، نبايد با اين دليل و بهانه، سخن حقّ او را نپذيريم. «أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً»

4- اولياى خدا نمك گير نمى‌شوند و محيط و جامعه در آنها اثر نمى‌گذارد. «لَبِثْتَ‌

«1». نازعات، 24.

جلد 6 - صفحه 303

فِينا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ» (موسى نگفت ما كه مدّت‌ها سر سفره‌ى فرعون بوده‌ايم يا حال كه همه تسليم او هستند و جامعه بر محور او مى‌چرخد، كمى كوتاه بيائيم و سكوت اختيار كنيم.)

5- حقّ نان و نمك آن نيست كه صاحب حقّ را به حال خود رها كنيم و اشتباهات او را هم بپذيريم. (حضرت موسى نان و نمك فرعون را خورده بود، ولى او را به حال خود رها نكرد.) نُرَبِّكَ فِينا ... لَبِثْتَ فِينا

6- به توقّعات نابجاى مستكبران اعتنا نكنيم. ناسپاسى در برابر مستكبر، بد نيست. «وَ أَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص335

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه