آیه 17 سوره روم
| <<16 | آیه 17 سوره روم | 18>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
پس خدا را هنگام شام و صبحگاه (در نماز مغرب و صبح) تسبیح و ستایش گویید.
پس خدا را هنگامی که وارد شب می شوید و هنگامی که به صبح در می آیید، تسبیح گویید،
پس خدا را تسبيح گوييد آنگاه كه به عصر درمىآييد و آنگاه كه به بامداد درمىشويد.
خدا را بستاييد بدان هنگام كه به شب درمىآييد و بدان هنگام كه به صبح درمىآييد.
منزّه است خداوند به هنگامی که شام میکنید و صبح میکنید؛
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- تمسون: مساء: اول شب. امساء: داخل شدن به شب.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ فَأُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ «16»
و امّا كسانى كه كفر ورزيدند و آيات ما و ديدار آخرت را تكذيب كردند، پس احضارشدگان در عذابند.
فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ «17»
پس خدا را تنزيه كنيد به هنگامى كه وارد شب مىشويد و هنگامى كه به صبح درمىآييد.
وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ «18»
و حمد و ستايش در آسمانها و زمين و هنگام شب و هنگامى كه ظهر مىكنيد، مخصوص اوست.
نکته ها
بعضى معتقدند اين آيات به اوقات نمازهاى پنجگانه در صبح و ظهر و شام اشاره دارد.
ممكن است جملهى «فَسُبْحانَ اللَّهِ» و جملهى «لَهُ الْحَمْدُ»، فرمان به تسبيح و حمد باشد كه در قالب خبر آمده است.
پیام ها
1- با بيان سرنوشت خوبان و بدان، ديگران را به خوبىها تشويق و از بدىها پرهيز دهيم. فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا ... وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا ...
2- تكذيب آيات و قيامت، از كفر و عناد انسان سرچشمه مىگيرد. «الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ»
3- سرنوشت انسان، در گرو عملكرد خود اوست. كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا ... فَأُولئِكَ فِي الْعَذابِ
4- در اوقات پنجگانهى نماز، ذات مقدّس الهى نيز سبحان اللّه گفته است. فَسُبْحانَ اللَّهِ ...
جلد 7 - صفحه 187
5- بعضى زمانها، براى ذكر خداوند مناسبتر است. «حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ»
6- تنزيه خداوند و پاك دانستن او از عيبها، بر ستايش او تقدّم دارد. «فَسُبْحانَ اللَّهِ- لَهُ الْحَمْدُ»
7- تسبيح و حمد، در همهى مكانها (آسمانها و زمين) و همهى زمانها يك ارزش است. «تُمْسُونَ- تُصْبِحُونَ- السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 177
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
