آیه 12 سوره عنکبوت

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَمَا هُمْ بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُمْ مِنْ شَيْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<11 آیه 12 سوره عنکبوت 13>>
سوره : سوره عنکبوت (29)
جزء : 20
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و کافران به اهل ایمان گفتند: شما طریقه ما را پیروی کنید (اگر به خطا رفتید) بار خطاهای شما را ما به دوش می‌گیریم، در صورتی که هیچ از بار گناهشان را به دوش نگیرند، آنها دروغ می‌گویند.

و کافران به مؤمنان گفتند: از راه ما پیروی کنید تا ما [اگر آخرتی و عذابی در کار باشد] گناهان شما را به عهده گیریم. و آنان [به اختیار خود] بر عهده گیرنده چیزی از گناهان اینان نیستند، آنان یقیناً [در پیشنهادی که به مؤمنان می دهند] دروغگویند،

و كسانى كه كافر شده‌اند، به كسانى كه ايمان آورده‌اند مى‌گويند: «راه ما را پيروى كنيد و گناهانتان به گردن ما.» و[لى‌] چيزى از گناهانشان را به گردن نخواهند گرفت؛ قطعاً آنان دروغگويانند.

كافران به مؤمنان گفتند: به راه ما بياييد، بار گناهتان بر گردن ما. حال آنكه اينان بار گناه كسى را بر گردن نخواهند گرفت و دروغ مى‌گويند.

و کافران به مؤمنان گفتند: «شما از راه ما پیروی کنید، (و اگر گناهی دارد) ما گناهانتان را بر عهده خواهیم گرفت!» آنان هرگز چیزی از گناهان اینها را بر دوش نخواهند گرفت؛ آنان به یقین دروغگو هستند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

The faithless say to the faithful, ‘Follow our way and we will bear [responsibility for] your iniquities.’ They will not bear anything of their iniquities. They are indeed liars.

And those who disbelieve say to those who believe: Follow our path and we will bear your wrongs. And never shall they be the bearers of any of their wrongs; most surely they are liars.

Those who disbelieve say unto those who believe: Follow our way (of religion) and we verily will bear your sins (for you). They cannot bear aught of their sins. Lo! they verily are liars.

And the Unbelievers say to those who believe: "Follow our path, and we will bear (the consequences) of your faults." Never in the least will they bear their faults: in fact they are liars!

معانی کلمات آیه

«إِتَّبِعُوا سَبِیلَنَا»: از راه و روش ما پیروی کنید. از آئین و مکتب ما پیروی کنید. «وَ لْنَحْمِلْ»: باید که برداریم. به گردن می‌گیریم. «مِن شَیْءٍ»: اصلاً. به هیچ وجه.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ «12»

و كسانى كه كافر شده‌اند، به كسانى كه ايمان آوردند گفتند: شما راه ما را پيروى كنيد، (اگر گناهى داشته باشد) ما گناهان شما را بر عهده مى‌گيريم. در حالى كه چيزى از گناهانشان را عهده‌دار نيستند؛ قطعاً آنان دروغگويانند.

نکته ها

منحرفان براى دعوت و تشويق ديگران به كار خلاف مى‌گويند: اگر اين كار گناهى دارد به گردن ما. در حالى‌كه هيچ‌كس نمى‌تواند گناه ديگرى را به عهده بگيرد. «وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ»

شايد بتوان گفت: كفّار كه علاقه دارند مردم از ايمانشان دست بردارند. «وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِكُمْ كُفَّاراً» «1»، كار خود را در چند مرحله انجام مى‌دهند:

الف: با آزار مؤمنان، مانع ايمان آوردن آنان مى‌شوند. «يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ» «2»*

ب: جنگ به راه مى‌اندازند. «لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا» «3»

ج: مى‌گويند: شما لااقل در عمل پيرو ما باشيد. «اتَّبِعُوا سَبِيلَنا» كه اگر چنين نموديد، ديگرآزار و اذيّتى نمى‌شويد و ما تمام مسئوليّت ارتداد شما را بر عهده مى‌گيريم. «وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ»

د: اگر به هيچ يك از كارهاى فوق موفّق نشدند، دوست دارند حداقل با آنان مداهنه و

«1». بقره، 109.

«2». حج، 25 و اعراف، 45.

«3». بقره، 217.

جلد 7 - صفحه 120

سازش كنيد. «وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ» «1»

پیام ها

1- دشمنان، از شما دست بر نمى‌دارند و اهداف خود را تبليغ مى‌كنند. (مسلمانان هم گرفتار شكنجه و آزار جسمى كفّار بودند، «فِتْنَةَ النَّاسِ» و هم مورد تهاجم فرهنگى، تبليغاتى و روانى آنان.) «وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا»

2- ارتداد و بازگشت به كفر، گناه بزرگى است كه كفّار ادّعا مى‌كنند جبران مى‌كنند.

«وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ»

3- در جهان‌بينى اسلام، هيچ‌كس بار كسى را به دوش نمى‌كشد. «وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌» «2»* ولى در تفكّر ديگران چنين نيست. «وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ» (هنوز كليسا، گناهان ديگران را مى‌خرد!)

4- وعده‌هاى كفّار و شيطان، تو خالى و بى‌اساس است. «وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ» (شيطان نيز به انسان دستور مى‌دهد كفر ورزد، ولى بعد از كفر ورزيدن، او را رها مى‌كند. «إِذْ قالَ لِلْإِنْسانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قالَ إِنِّي بَرِي‌ءٌ مِنْكَ» «3»)



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه