آیه 113 سوره نحل

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَلَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظَالِمُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<112 آیه 113 سوره نحل 114>>
سوره : سوره نحل (16)
جزء : 14
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و رسولی از خود آنها بر آنها آمد ولی او را تکذیب کردند، و عذاب بر آنها فرا رسید در حالی که ستمکار بودند.

و همانا پیامبری از خود آنان برای [هدایت] شان آمد، ولی او را تکذیب کردند، پس عذاب [خدا] آنان را در حالی که ستمکار بودند، فراگرفت.

و به يقين، فرستاده‌اى از خودشان برايشان آمد، اما او را تكذيب كردند، پس در حالى كه ظالم بودند آنان را عذاب فرو گرفت.

پيامبرى از خودشان به نزدشان آمد، تكذيبش كردند؛ و عذاب، آن ستمكاران را فروگرفت.

پیامبری از خودشان به سراغ آنها آمد، او را تکذیب کردند؛ از این رو عذاب الهی آنها را فراگرفت در حالی که ظالم بودند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Certainly there had come to them an apostle from among themselves, but they impugned him. So the punishment seized them while they were doing wrong.

And certainly there came to them an Apostle from among them, but they rejected him, so the punishment overtook them while they were unjust.

And verily there had come unto them a messenger from among them, but they had denied him, and so the torment seized them while they were wrong-doers.

And there came to them a Messenger from among themselves, but they falsely rejected him; so the Wrath seized them even in the midst of their iniquities.

معانی کلمات آیه

«وَ هُمْ ظالِمُونَ»: در حالی که ظالم و ستمگر بودند. در حین ستمگریشان.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ لَقَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ وَ هُمْ ظالِمُونَ «113»

البتّه پيامبرى از ميان خودشان به سراغشان آمد، امّا او را تكذيب كردند، پس ايشان را در حالى كه ستمكار بودند، عذاب فراگرفت.

نکته ها

اين آيه در ادامه آيه‌ى قبل مى‌فرمايد: مردم ناسپاس نه تنها نعمت‌هاى مادى را كفران كردند، بلكه بزرگ‌ترين نعمت‌هاى معنوى، يعنى پيامبران الهى را تكذيب نمودند كه در نتيجه قهر خداوند آنان را فراگرفت.

پیام ها

1- پيامبران از ميان مردم و مردمى بودند. كفّار آنان را مى‌شناختند، امّا لجاجت مى‌كردند. «رَسُولٌ مِنْهُمْ»

2- عذاب خداوند، پس از اتمام حجّت است. جاءَهُمْ رَسُولٌ‌ ... فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ‌

3- تكذيب پيامبران، هم ظلم به خود، هم مكتب وهم رهبر است. فَكَذَّبُوهُ‌ ... هُمْ ظالِمُونَ‌

تفسير نور(10جلدى)، ج‌4، ص: 592



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه