ورود امام حسین علیه السلام به کربلا: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۱۳ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{تقویم|روز=2 محرم|سال=سال 61 هجرت}}
+
{{تقویم|روز=2 محرم|سال=سال ۶۱ هجری قمری}}
همان طوري كه در واقعه هشتم [[ذی الحجه]] يادآور شديم حضرت ابا عبدالله الحسين علیه‌السلام پس از دريافت نامه‌هاي فراوان اهالي [[كوفه]]، مبني بر رفتن آن حضرت به كوفه و بر عهده گرفتن قيام مردمي بر ضد بني‌اميه در آغاز پسرعمويش [[مسلم بن عقيل]] علیه‌السلام را به نمايندگي خويش به آن ديار اعزام كرد و اهالي كوفه به ويژه شيعيان و محبان [[اهل بيت]] علیهم‌السلام از مسلم بن عقيل علیه‌السلام استقبال شاياني كرده و بيش از 18000 تن با وي [[بيعت]] كردند و مسلم بن عقيل علیه‌السلام پس از وصول اطمينان از صداقت كوفيان، نامه‌اي براي [[امام حسين]] علیه‌السلام نوشت و آن حضرت را به [[كوفه]] دعوت كرد و امام حسين علیه‌السلام در روز هشتم ذي الحجه سال 60 قمري به همراه خانواده، فاميلان و ياران خود عازم كوفه شد.
+
حضرت [[امام حسین علیه السلام|ابا عبدالله الحسین]] علیه‌السلام پس از دریافت نامه‌های فراوان اهالی [[کوفه]]، مبنی بر رفتن آن حضرت به کوفه و بر عهده گرفتن قیام مردمی بر ضد [[بنی امیه|بنی‌امیه]]، در آغاز پسرعمویش [[مسلم بن عقیل]] علیه‌السلام را به نمایندگی خویش به آن دیار اعزام کرد. اهالی کوفه به ویژه [[شیعه|شیعیان]] و محبان [[اهل بیت]] علیهم‌السلام از مسلم بن عقیل استقبال شایانی کرده و بیش از ۱۸۰۰۰ تن با وی [[بیعت]] کردند و مسلم بن عقیل پس از وصول اطمینان از صداقت کوفیان، نامه‌ای برای [[امام حسین]] علیه‌السلام نوشت و آن حضرت را به کوفه دعوت کرد و امام حسین علیه‌السلام در روز هشتم [[ماه ذی الحجه|ذی الحجه]] سال ۶۰ قمری به همراه خاندان و یاران خود عازم کوفه شد.
  
اما در بين راه در توقفگاه زرود، خبر شكست قيام شيعيان كوفه و شهادت مظلومانه مسلم بن عقيل علیه‌السلام بدست مزدوران عبيدالله بن زياد را دريافت كرد. با اين حال، به حركت اعتراضي خويش به سوي [[عراق]] ادامه داد. ولي پس از گذشتن از توقفگاه شراف با سپاه يك هزار نفري عبيدالله بن زياد به فرماندهي حر بن يزيد تميمي روبرو گرديد.
+
امام در بین راه در توقفگاه «[[زرود|زَرود]]»، خبر شکست قیام شیعیان کوفه و [[شهادت مسلم بن عقیل|شهادت مسلم بن عقیل]] علیه‌السلام بدست مزدوران [[عبیدالله بن زیاد]] را دریافت کرد. با این حال، به حرکت اعتراضی خویش به سوی [[عراق]] ادامه داد. ولی پس از گذشتن از توقفگاه «[[شراف|شَراف]]» با سپاه یک هزار نفری عبیدالله به فرماندهی [[حر بن یزید ریاحی]] روبرو گردید.
  
حر بن يزيد از سوي حصين بن نمير مأموريت داشت كه در جاده ميان [[مكه]] و كوفه به گشت زني پرداخته و در صورت برخورد با قافله امام حسين علیه‌السلام، آن را رديابي كرده و مانع ورودش به كوفه گردد. امام حسين علیه‌السلام به محض رويارويي با سپاه خسته و تشنه حر بن يزيد با آنان مهرباني كرد و همه را سيراب و از الطاف خويش برخوردار گردانيد.
+
حر بن یزید از سوی [[حصین بن نمیر]] مأموریت داشت که در جاده میان [[مکه]] و کوفه به گشت زنی پرداخته و در صورت برخورد با قافله امام حسین علیه‌السلام، آن را ردیابی کرده و مانع ورودش به کوفه گردد. امام حسین علیه‌السلام به محض رویارویی با سپاه خسته و تشنه حر بن یزید، با آنان مهربانی کرد و همه را سیراب و از الطاف خویش برخوردار گردانید.
  
حر بن يزيد كه پيش از اين از امام حسين علیه‌السلام تصور ديگري داشت در برابر مهرباني‌هاي آن حضرت، متأثر و منفعل شد و رفتاري غيرخصمانه در پيش گرفت. ولي بنا به فرمان عبيدالله بن زياد ناچار بود، آن حضرت را تعقيب كرده و مانع ورودش به كوفه گردد. در توقفگاه عذيب هجانات، نامه‌اي از عمر بن سعد فرمانده نظامي سپاه عبيدالله بن زياد بدست حر بن يزيد رسيد و او را مأمور كرد كه بر امام حسين علیه‌السلام سخت گيرد و او را از بياباني خشك و فاقد آب و آباداني گذر دهد.
+
حر بن یزید در برابر مهربانی‌های آن حضرت، متأثر و منفعل شد و رفتاری غیرخصمانه در پیش گرفت. ولی بنا به فرمان عبیدالله بن زیاد ناچار بود آن حضرت را تعقیب کرده و مانع ورودش به کوفه گردد. در توقفگاه «[[عذیب الهجانات|عُذَیبُ الهِجانات]]»، نامه‌ای از [[عمر بن سعد]] فرمانده نظامی سپاه عبیدالله بن زیاد بدست حر بن یزید رسید و او را مأمور کرد که بر امام حسین علیه‌السلام سخت گیرد و او را از بیابانی خشک و فاقد آب و آبادانی گذر دهد.
  
حر بن يزيد بر امام حسين علیه‌السلام سخت گرفت و او را به سرزميني غيرآباد وارد و مجبور به توقف نمود. امام حسين علیه‌السلام ناچار شد در آن جا توقف كرده و آن را خيمه‌گاه خويش قرار دهد. امام حسين علیه‌السلام پس از رسيدن به اين سرزمين، پرسيد نام اين مكان چيست؟ گفتند: [[كربلا]]. امام حسين علیه‌السلام همين كه نام كربلا را شنيد، گفت: اَللّهُمَّ اِنّي اَعوذُ بكَ مِنَ الكَربِ والبَلاءِ.  
+
حر بن یزید بر امام حسین علیه‌السلام سخت گرفت و او را به سرزمینی غیرآباد وارد و مجبور به توقف نمود. امام حسین علیه‌السلام ناچار شد در آن جا توقف کرده و آن را خیمه‌گاه خویش قرار دهد. امام حسین علیه‌السلام پس از رسیدن به این سرزمین، پرسید نام این مکان چیست؟ گفتند: [[کربلا]]. امام حسین علیه‌السلام همین که نام کربلا را شنید، گفت: «اَللّهُمَّ اِنّی اَعوذُ بک مِنَ الکربِ و البَلاءِ». سپس فرمود: این جا، مکان کرب و بلا و محل محنت و عنا است، پس فرود آیید که منزل و خیمه‌گاه ما این جا است. این زمین، محل ریختن خون ما است و در این مکان، قبرهای ما واقع می‌گردد. این‌ها را جدم  [[پیامبر اسلام|محمد مصطفی]] صلی الله علیه و آله به من خبر داده است.
  
سپس فرمود: اين جا، مكان كرب و بلا و محل محنت و عنا است، پس فرود آييد كه منزل و خيمه‌گاه ما اين جا است. اين زمين، محل ريختن خون ما است و در اين مكان، [[قبر]]هاي ما واقع مي‌گردد. اين‌ها را جدم محمدمصطفي صلی الله علیه و آله به من خبر داده است. پس قافله حسيني در آن جا فرود آمد و خيمه‌هاي مظلوميت و شرافت خود را برافراشت و در طرف ديگر، حر بن يزيد با ياران و سپاهيان خويش نازل شد و خيمه‌هاي دشمني و قتال با آل پيامبر صلی الله علیه و آله را برپا نمود.
+
پس قافله حسینی در آن جا فرود آمد و خیمه‌های مظلومیت و شرافت خود را برافراشت و در طرف دیگر، حر بن یزید با یاران و سپاهیان خویش نازل شد و خیمه‌های دشمنی و قتال با آل پیامبر صلی الله علیه و آله را برپا نمود.
  
شايان ذكر است، روز ورود امام حسين علیه‌السلام به سرزمين كربلا مصادف بود با روز پنج‌شنبه، دوم [[محرم]] سال 61 هجري قمري.<ref> نك: الارشاد ([[شیخ مفید]])، ص 416؛ [[منتهی الآمال]] ([[شیخ عباس قمی]])، ج ص 320؛ الفتوح (ابن اعثم كوفي)، ص 871.</ref> بدين گونه، حركت امام حسين علیه‌السلام از مكه معظمه تا ورودش به كربلا، مدت بيست و چهار و يا بيست و پنج روز ادامه يافت.
+
روز ورود امام حسین علیه‌السلام به سرزمین [[کربلا]] مصادف بود با روز پنج‌شنبه، دوم [[ماه محرم|محرم]] سال ۶۱ هجری قمری.<ref> نک: الارشاد (شیخ مفید)، ص ۴۱۶؛ منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۱، ص ۳۲۰؛ الفتوح (ابن اعثم کوفی)، ص ۸۷۱.</ref> بدین گونه، حرکت امام حسین علیه‌السلام از [[مکه]] معظمه تا ورودش به کربلا، مدت بیست و چهار و یا بیست و پنج روز به طول انجامید.
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
سطر ۱۹: سطر ۱۹:
 
==منابع==
 
==منابع==
  
موسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام
+
* مؤسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام.
  
 
منایع بیشتر:
 
منایع بیشتر:
  
[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/&sa=false&#!page=61 وقایع الایام شیخ عباس قمی، 2 محرم].
+
* [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/&sa=false&#!page=61 وقایع الایام شیخ عباس قمی، ۲ محرم].
 
+
[[رده:وقایع ماه محرم]] [[رده:سال ۶۱ هجری قمری]]
[[رده:محرم]]
+
{{الگو:واقعه عاشورا}}
[[رده:وقایع پس از هجرت پیامبر]]
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۰

تقویم هجری قمری

روز واقعه:2 محرم
سال ۶۱ هجری قمری

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه‌السلام پس از دریافت نامه‌های فراوان اهالی کوفه، مبنی بر رفتن آن حضرت به کوفه و بر عهده گرفتن قیام مردمی بر ضد بنی‌امیه، در آغاز پسرعمویش مسلم بن عقیل علیه‌السلام را به نمایندگی خویش به آن دیار اعزام کرد. اهالی کوفه به ویژه شیعیان و محبان اهل بیت علیهم‌السلام از مسلم بن عقیل استقبال شایانی کرده و بیش از ۱۸۰۰۰ تن با وی بیعت کردند و مسلم بن عقیل پس از وصول اطمینان از صداقت کوفیان، نامه‌ای برای امام حسین علیه‌السلام نوشت و آن حضرت را به کوفه دعوت کرد و امام حسین علیه‌السلام در روز هشتم ذی الحجه سال ۶۰ قمری به همراه خاندان و یاران خود عازم کوفه شد.

امام در بین راه در توقفگاه «زَرود»، خبر شکست قیام شیعیان کوفه و شهادت مسلم بن عقیل علیه‌السلام بدست مزدوران عبیدالله بن زیاد را دریافت کرد. با این حال، به حرکت اعتراضی خویش به سوی عراق ادامه داد. ولی پس از گذشتن از توقفگاه «شَراف» با سپاه یک هزار نفری عبیدالله به فرماندهی حر بن یزید ریاحی روبرو گردید.

حر بن یزید از سوی حصین بن نمیر مأموریت داشت که در جاده میان مکه و کوفه به گشت زنی پرداخته و در صورت برخورد با قافله امام حسین علیه‌السلام، آن را ردیابی کرده و مانع ورودش به کوفه گردد. امام حسین علیه‌السلام به محض رویارویی با سپاه خسته و تشنه حر بن یزید، با آنان مهربانی کرد و همه را سیراب و از الطاف خویش برخوردار گردانید.

حر بن یزید در برابر مهربانی‌های آن حضرت، متأثر و منفعل شد و رفتاری غیرخصمانه در پیش گرفت. ولی بنا به فرمان عبیدالله بن زیاد ناچار بود آن حضرت را تعقیب کرده و مانع ورودش به کوفه گردد. در توقفگاه «عُذَیبُ الهِجانات»، نامه‌ای از عمر بن سعد فرمانده نظامی سپاه عبیدالله بن زیاد بدست حر بن یزید رسید و او را مأمور کرد که بر امام حسین علیه‌السلام سخت گیرد و او را از بیابانی خشک و فاقد آب و آبادانی گذر دهد.

حر بن یزید بر امام حسین علیه‌السلام سخت گرفت و او را به سرزمینی غیرآباد وارد و مجبور به توقف نمود. امام حسین علیه‌السلام ناچار شد در آن جا توقف کرده و آن را خیمه‌گاه خویش قرار دهد. امام حسین علیه‌السلام پس از رسیدن به این سرزمین، پرسید نام این مکان چیست؟ گفتند: کربلا. امام حسین علیه‌السلام همین که نام کربلا را شنید، گفت: «اَللّهُمَّ اِنّی اَعوذُ بک مِنَ الکربِ و البَلاءِ». سپس فرمود: این جا، مکان کرب و بلا و محل محنت و عنا است، پس فرود آیید که منزل و خیمه‌گاه ما این جا است. این زمین، محل ریختن خون ما است و در این مکان، قبرهای ما واقع می‌گردد. این‌ها را جدم محمد مصطفی صلی الله علیه و آله به من خبر داده است.

پس قافله حسینی در آن جا فرود آمد و خیمه‌های مظلومیت و شرافت خود را برافراشت و در طرف دیگر، حر بن یزید با یاران و سپاهیان خویش نازل شد و خیمه‌های دشمنی و قتال با آل پیامبر صلی الله علیه و آله را برپا نمود.

روز ورود امام حسین علیه‌السلام به سرزمین کربلا مصادف بود با روز پنج‌شنبه، دوم محرم سال ۶۱ هجری قمری.[۱] بدین گونه، حرکت امام حسین علیه‌السلام از مکه معظمه تا ورودش به کربلا، مدت بیست و چهار و یا بیست و پنج روز به طول انجامید.

پانویس

  1. نک: الارشاد (شیخ مفید)، ص ۴۱۶؛ منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۱، ص ۳۲۰؛ الفتوح (ابن اعثم کوفی)، ص ۸۷۱.

منابع

  • مؤسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام.

منایع بیشتر:

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته ها