عبدالكریم بن طاووس: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
 
(۲ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{عدم احراز اعتبار منبع|ماخذ=پایگاه}}
+
==ولادت و خاندان==
ولادت
 
  
سيد غياث الدين، عبدالكريم بن احمد بن موسى بن طاووس حلى درسال 648 هجرى در شهر كربلا متولد شد.
+
سید غیاث الدین، عبدالکریم بن احمد بن موسى بن طاووس حلى درسال ۶۴۸ هجرى در شهر [[کربلا]] متولد شد. او پس از مدتى عازم [[حله]] شد و دوران نوجوانى خود را در حله سپرى کرد. سید پس از چند سال براى کسب علم و استفاده از بزرگان [[عراق]] رو به [[بغداد]] نمود و تا اواخر عمر خویش در بغداد به تحصیل و تدریس پرداخت.
  
او پس از مدتى عازم حله شد و دوران نوجوانى خود را در حله سپرىكرد.
+
سید عبدالکریم فرزند [[سید احمد بن طاووس|سید احمد بن طاووس]] و برادرزاده [[سید بن طاووس|سید على بن طاووس]] صاحب [[اقبال الاعمال (کتاب)|اقبال الأعمال]] است. خاندان ابن طاووس در درجه اى از شهرت و اعتبارند که نیازى به بیان ندارد. این بزرگواران نه تنها از نظر علم و دانش، که از حیث [[تقوا]] و [[زهد]] و [[سیر و سلوک]] الى الله زبانزد خاص و عام مى باشند.
  
سيد پس از چند سال براى كسب علم و استفاده از بزرگان عراق رو به بغداد نمود و تا اواخر عمر خويش در بغداد به تحصيل و تدريس پرداخت.
+
از جمله فرزندان عبدالکریم مى توان به «سید محمد» اشاره کرد که در سال ۶۷۰ هجرى در [[بغداد]] به دنیا آمد. «سید على»، فرزند دیگر اوست که از علماى بزرگ بوده، و سید عبدالحمید بن فخار بن معدّ در اجازه خود به سید عبدالکریم به او نیز [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] نقل روایت داده و از او تعریف کرده است.
  
خاندان
+
==شخصیت==
  
سيد عبدالكريم فرزند سيد احمد بن طاووس و برادر زاده سيد على بن طاووس صاحب إقبال الأعمال است.
+
در مورد شخصیت سید عبدالکریم، هم شاگردى او، [[ابن داوود حلی|ابن داود حلى]] در [[رجال ابن داود (کتاب)|رجال]] خود چنین مى گوید: من و او از کودکى با هم بودیم. در [[اخلاق]] و معاشرت نمونه بود و در هوش و ذکاوت و قدرت حافظه کسى را مانند او ندیده ام.  
  
خاندان ابن طاووس در درجه اى از شهرت و اعتبارند كه نيازى به بيان ندارند.
+
وی در مدت کوتاهى در حالى که یازده سال داشت حافظ [[قرآن]] شد. در چهار سالگى و در مدت ۴۰ روز خواندن و نوشتن را آموخت و از استاد بى نیاز گشت.
  
اين بزرگواران نه تنها از نظر علم و دانش، كه از حيث تقوا و زهد و سير و سلوك الى الله زبانزد خاص و عام مى باشند.
+
خانه او پیوسته محل تجمع بزرگان و علما و اشراف بود و محافل علمى برگزار مى کرد. او نه تنها [[فقیه|فقیه]]، بلکه شاعر و نسّابه و ادیب هم بود.
  
فرزندان
+
همچنین از جمله افتخارات آل طاووس منصب شریف نقابت است. نقیب به کسى گفته مى شد که در عین داشتن [[اجتهاد]] و علم و دانش فراوان، از [[تقوا|تقواى]] بالایى نیز برخوردار بود و وظیفه او رسیدگى به امور تمامى [[سادات]] بود، به طورى که قضاوت در دعواها و سرکشى به مستمندان و سرپرستى ایتام و بى سرپرستان، همه به عهده او قرار داشت. این منصب در دوران [[حکومت بنی عباس|عباسى]] بعد از منصب [[خلافت]] مهمترین منصب بود.
  
از جمله فرزندان او مى توان به «سيد محمد» اشاره كرد كه در سال 670 هجرى در بغداد به دنيا آمد. «سيد على»، فرزند ديگر اوست كه از علماى بزرگ بوده و سيد عبدالحميد بن فخار بن معدّ در اجازه خود به سيد عبدالكريم، به او نيز اجازه نقل روايت داده و از او تعريف كرده است.
+
نقابت در این خاندان از ابوعبدالله محمد که ملقب به طاووس بود، شروع شد و تا چندین نسل ادامه داشت. [[سید بن طاووس|سید على بن موسى]] یکى از افتخارات خویش را داشتن این منصب مى داند، با آن که پیشنهادهایى نظیر وزارت و صدارت را از حکومت وقت به هیچ وجه قبول نکرد.
  
شخصيت
+
==اساتید و شاگردان==
  
در مورد شخصيت سيد عبدالكريم، هم شاگردى او، ابن داود حلى در رجال خود چنين مى گويد: من و او از كودكى با هم بوديم. در اخلاق و معاشرت نمونه بود و در هوش و ذكاوت و قدرت حافظه كسى را مانند او نديده ام.
+
سید غیاث الدین در محضر بسیارى از بزرگان عصر خویش شاگردى نمود تا آن که خود استادى توانمند گشت. از جمله اساتید او عبارتند از:
  
در مدت كوتاهى در حالى كه يازده سال داشت حافظ قرآن شد. در چهار سالگى و در مدت 40 روز خواندن و نوشتن را آموخت و از استاد بى نياز گشت.
+
#پدرش احمد بن موسى بن طاووس
 +
#عموى بزرگوارش [[سید بن طاووس|على بن موسى بن طاووس]]
 +
#شیخ حسن بن محمد بن حسین بن طحال
 +
#[[محقق حلى]]
 +
#[[خواجه نصیرالدین طوسی|خواجه نصیرالدین طوسى]]
 +
#یحیى بن سعید قمى
 +
#ابن جهم حلى، معروف به مفید
 +
#سید عبدالحمید بن [[ابن معد|فخار بن معد موسوى]]
  
خانه او پيوسته محل تجمع بزرگان و علما و اشراف بود و محافل علمى برگزار مى كرد.
+
اما از جمله شاگردان و پرورش یافتگان در مکتب او مى توان به این افراد اشاره نمود:
  
او نه تنها فقيه، بلكه شاعر و نسّابه و اديب هم بود.
+
#[[ابن داوود حلی|ابن داود حلى]]
 +
#عبدالصمد بن ابى الجیش حنبلى
 +
#شیخ على بن حسین بن حماد لیثى
  
منصب نقابت
+
==تألیفات==
  
از جمله افتخارات آل طاووس منصب شريف نقابت است. نقيب به كسى گفته مى شد كه در عين داشتن اجتهاد و علم و دانش فراوان، از تقواى بالايى نيز برخوردار بود و وظيفه او رسيدگى به امور تمامى سادات بود، به طورى كه قضاوت در دعواها و سركشى به مستمندان و سرپرستى ايتام و بى سرپرستان، همه به عهده او قرار داشت.اين منصب در دوران عباسى بعد از منصب خلافت مهمترين منصب بود.
+
متأسفانه از تألیفات سید عبدالکریم تنها از دو عنوان اطلاع داریم:
  
نقابت در اين خاندان از ابو عبدالله محمد، كه ملقب به طاووس بود، شروع شد و تا چندين نسل ادامه داشت.
+
#[[فرحة الغری (کتاب)|فرحة الغری بصرحة القرى]]
 +
#الشمل المنظوم فی مصنفی العلوم
  
سيد على بن موسى، يكى از افتخارات خويش را داشتن اين منصب مى داند با آنكه پيشنهادهايى نظير وزارت و صدارت را از حكومت وقت به هيچ وجه قبول نكرد.
+
==وفات==
  
اساتيد
+
سید عبدالکریم در سال ۶۹۳ هجرى در شهر [[کاظمین]] وفات یافت. بدن شریف او را به [[نجف]] منتقل نموده و در کنار بارگاه ملکوتى امام اول شیعیان [[امام علی علیه السلام|امیرالمؤمنین على]] علیه السلام به خاک سپردند.
  
سيد غياث الدين در محضر بسيارى از بزرگان عصر خويش شاگردى نمود تا آنكه خود استادى توانمند گشت. از جمله اساتيد او عبارتند از:
+
البته در تاریخ حله چنین آمده که: سید عبدالکریم در [[حله]] وفات یافت و قبر او نیز در نزدیکى قبر عمویش [[سید بن طاووس|سید على بن طاووس]] قرار دارد.  
  
1 - پدرش احمد بن موسى بن طاووس
+
==منابع==
  
2 - عموى بزرگوارش على بن موسى بن طاووس
+
*[http://wikinoor.ir/%D8%A7%D8%A8%D9%86_%D8%B7%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3%D8%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85_%D8%A8%D9%86_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF ویکی نور]، بازیابی: 10 اسفند 1395.
  
3 - شيخ حسن بن محمد بن حسين بن طحال
+
==پیوندها==
  
4 - محقق حلى
+
*'''[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource.do?action=resource&id=64283&scope=GGExsrZOLQyVo2XvBhhTVpacRnfvGzp6&flowLastAction=view&from=search&query=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%83%D8%B1%D9%8A%D9%85%20%D8%A8%D9%86%20%D8%B7%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3&field=&collectionPID=0&lang=&count=20&execute=tru زندگينامه (عربی)]'''
 +
*'''[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource.do?action=resource&id=36259&scope=GGExsrZOLQyT_WYtwkn9m4jyLpBenykM&flowLastAction=view&from=search&query=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%83%D8%B1%D9%8A%D9%85%20%D8%A8%D9%86%20%D8%B7%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3&field=&collectionPID=0&lang=&count=20&execute=tru زندگينامه فارسی]'''
 +
*'''[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource.do?action=resource&id=39682&scope=95YYli2geUEjCq3hLycLu9NqBU3hT89K&flowLastAction=view&from=search&query=%D9%81%D8%B1%D8%AD%D8%A9%20%D8%A7%D9%84%D8%BA%D9%8E%D8%B1%D9%8A&field=&collectionPID=0&lang=&count=20&execute=true کتاب فرحة الغری]'''
  
5 - خواجه نصير الدين طوسى
 
 
6 - يحيى بن سعيد قمى
 
 
7 - ابن جهم حلى، معروف به مفيد
 
 
8 - سيد عبدالحميد بن فخار بن معد موسوى
 
 
شاگردان
 
 
از جمله پرورش يافتگان در مكتب او مى توان به:
 
 
1 - احمد بن داود حلى
 
 
2 - عبدالصمد بن ابى الجيش حنبلى
 
 
3 - شيخ على بن حسين بن حماد ليثى، اشاره نمود.
 
 
تأليفات
 
 
متأسفانه از تأليفات سيد عبدالكريم تنها از دو عنوان اطلاع داريم:
 
 
1 - فرحة الغري بصرحة القرى، كتاب حاضر در برنامه.
 
 
2 - الشمل المنظوم في مصنفي العلوم
 
 
وفات
 
 
سيد عبدالكريم در سال 693 هجرى در شهر كاظمين وفات يافت. بدن شريف او را به نجف منتقل نموده و در كنار بارگاه ملكوتى امام اول شيعيان امير
 
 
المؤمنين على عليه السلام به خاك سپردند.
 
 
البته در تاريخ حله چنين آمده كه: سيد عبدالكريم در حله وفات يافت و قبر او نيز در نزديكى قبر عمويش سيد على بن طاووس قرار دارد.
 
 
 
== منبع ==
 
[http://noorportal.net/951/952/1120/20497.aspx سایت نور پرتال]
 
 
'''تاليفات'''
 
 
* '''[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource.do?action=resource&id=64283&scope=GGExsrZOLQyVo2XvBhhTVpacRnfvGzp6&flowLastAction=view&from=search&query=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%83%D8%B1%D9%8A%D9%85%20%D8%A8%D9%86%20%D8%B7%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3&field=&collectionPID=0&lang=&count=20&execute=true زندگينامه (عربی)]'''
 
 
* '''[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource.do?action=resource&id=36259&scope=GGExsrZOLQyT_WYtwkn9m4jyLpBenykM&flowLastAction=view&from=search&query=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%83%D8%B1%D9%8A%D9%85%20%D8%A8%D9%86%20%D8%B7%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3&field=&collectionPID=0&lang=&count=20&execute=true زندگينامه]'''
 
 
* '''[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource.do?action=resource&id=39682&scope=95YYli2geUEjCq3hLycLu9NqBU3hT89K&flowLastAction=view&from=search&query=%D9%81%D8%B1%D8%AD%D8%A9%20%D8%A7%D9%84%D8%BA%D9%8E%D8%B1%D9%8A&field=&collectionPID=0&lang=&count=20&execute=true کتاب فرحة الغری]'''
 
 
[[رده:علمای قرن هفتم]]
 
[[رده:علمای قرن هفتم]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۰۸

ولادت و خاندان

سید غیاث الدین، عبدالکریم بن احمد بن موسى بن طاووس حلى درسال ۶۴۸ هجرى در شهر کربلا متولد شد. او پس از مدتى عازم حله شد و دوران نوجوانى خود را در حله سپرى کرد. سید پس از چند سال براى کسب علم و استفاده از بزرگان عراق رو به بغداد نمود و تا اواخر عمر خویش در بغداد به تحصیل و تدریس پرداخت.

سید عبدالکریم فرزند سید احمد بن طاووس و برادرزاده سید على بن طاووس صاحب اقبال الأعمال است. خاندان ابن طاووس در درجه اى از شهرت و اعتبارند که نیازى به بیان ندارد. این بزرگواران نه تنها از نظر علم و دانش، که از حیث تقوا و زهد و سیر و سلوک الى الله زبانزد خاص و عام مى باشند.

از جمله فرزندان عبدالکریم مى توان به «سید محمد» اشاره کرد که در سال ۶۷۰ هجرى در بغداد به دنیا آمد. «سید على»، فرزند دیگر اوست که از علماى بزرگ بوده، و سید عبدالحمید بن فخار بن معدّ در اجازه خود به سید عبدالکریم به او نیز اجازه نقل روایت داده و از او تعریف کرده است.

شخصیت

در مورد شخصیت سید عبدالکریم، هم شاگردى او، ابن داود حلى در رجال خود چنین مى گوید: من و او از کودکى با هم بودیم. در اخلاق و معاشرت نمونه بود و در هوش و ذکاوت و قدرت حافظه کسى را مانند او ندیده ام.

وی در مدت کوتاهى در حالى که یازده سال داشت حافظ قرآن شد. در چهار سالگى و در مدت ۴۰ روز خواندن و نوشتن را آموخت و از استاد بى نیاز گشت.

خانه او پیوسته محل تجمع بزرگان و علما و اشراف بود و محافل علمى برگزار مى کرد. او نه تنها فقیه، بلکه شاعر و نسّابه و ادیب هم بود.

همچنین از جمله افتخارات آل طاووس منصب شریف نقابت است. نقیب به کسى گفته مى شد که در عین داشتن اجتهاد و علم و دانش فراوان، از تقواى بالایى نیز برخوردار بود و وظیفه او رسیدگى به امور تمامى سادات بود، به طورى که قضاوت در دعواها و سرکشى به مستمندان و سرپرستى ایتام و بى سرپرستان، همه به عهده او قرار داشت. این منصب در دوران عباسى بعد از منصب خلافت مهمترین منصب بود.

نقابت در این خاندان از ابوعبدالله محمد که ملقب به طاووس بود، شروع شد و تا چندین نسل ادامه داشت. سید على بن موسى یکى از افتخارات خویش را داشتن این منصب مى داند، با آن که پیشنهادهایى نظیر وزارت و صدارت را از حکومت وقت به هیچ وجه قبول نکرد.

اساتید و شاگردان

سید غیاث الدین در محضر بسیارى از بزرگان عصر خویش شاگردى نمود تا آن که خود استادى توانمند گشت. از جمله اساتید او عبارتند از:

  1. پدرش احمد بن موسى بن طاووس
  2. عموى بزرگوارش على بن موسى بن طاووس
  3. شیخ حسن بن محمد بن حسین بن طحال
  4. محقق حلى
  5. خواجه نصیرالدین طوسى
  6. یحیى بن سعید قمى
  7. ابن جهم حلى، معروف به مفید
  8. سید عبدالحمید بن فخار بن معد موسوى

اما از جمله شاگردان و پرورش یافتگان در مکتب او مى توان به این افراد اشاره نمود:

  1. ابن داود حلى
  2. عبدالصمد بن ابى الجیش حنبلى
  3. شیخ على بن حسین بن حماد لیثى

تألیفات

متأسفانه از تألیفات سید عبدالکریم تنها از دو عنوان اطلاع داریم:

  1. فرحة الغری بصرحة القرى
  2. الشمل المنظوم فی مصنفی العلوم

وفات

سید عبدالکریم در سال ۶۹۳ هجرى در شهر کاظمین وفات یافت. بدن شریف او را به نجف منتقل نموده و در کنار بارگاه ملکوتى امام اول شیعیان امیرالمؤمنین على علیه السلام به خاک سپردند.

البته در تاریخ حله چنین آمده که: سید عبدالکریم در حله وفات یافت و قبر او نیز در نزدیکى قبر عمویش سید على بن طاووس قرار دارد.

منابع

پیوندها