سنگابخانه
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.
محتوای فعلی بخشی از یک کتاب است که برای اینجا مناسب بوده است.
(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)
«سنگابخانه» محلى بود كه يک يا چند ظرف بزرگ سنگى براى نوشيدن آب سرد، در ايام عزادارى سیدالشهداء علیهالسلام در آن نهاده مىشد و سقاها، آماده آب دادن به عزاداران و هيئتهاى سینهزنی بودند.
سنگابخانه معمولا در محوطهاى بود كه روى آن چادر مىزدند و اطرافش را با پارچه سياه و كتيبههاى مخصوص و عكس و شمايل مىپوشاندند و در آنجا نگهبان و شبخواب مىگذاشتند.
همچنین «سنگاب»، ظرف سنگى بزرگى بود كه مقدار زيادى آب مىگرفت و از يک پارهسنگ تراشيده مىشد و در مساجد و تكايا براى آشاميدن يا وضو گرفتن مىگذاشتند. علی اکبر دهخدا درباره سنگاب مىنويسد: «ظرف بزرگ از سنگ تراشيده كه يک كُر و بيشتر آب گيرد و در مساجد و امامزادهها نهند».[۱]
پانویس
- ↑ لغت نامه، دهخدا.
منابع
- فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، نشر معروف.
 |
|||
| قبل از واقعه | |||
| شرح واقعه |
| ||
| پس از واقعه | |||
| بازتاب واقعه | |||
| وابسته ها | |||
