آیه 15 سوره مرسلات

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۲ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<14 آیه 15 سوره مرسلات 16>>
سوره : سوره مرسلات (77)
جزء : 29
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

وای در آن روز بر تکذیب کنندگان؛

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان!

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Woe to the deniers on that day!

Woe on that day to the rejecters.

Woe unto the repudiators on that day!

Ah woe, that Day, to the Rejecters of Truth!

معانی کلمات آیه

«وَیْلٌ»: هلاک و نابودی. وای! واویلا! این آیه جواب شرط (اِذا) در آیات و و و است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ «15» أَ لَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ «16» ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ «17» كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ «18» وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ «19»

در آن روز، واى بر تكذيب كنندگان. آيا پيشينيان را هلاك نكرديم. سپس ديگران را در پى آنان آورديم. ما با مجرمان اين گونه عمل مى‌كنيم. واى بر تكذيب كنندگان در آن روز.

«1». تكوير، 2.

«2». انشقاق، 1.

«3». طه، 105.

«4». مائده، 109.

جلد 10 - صفحه 346

نکته ها

در اين سوره بارها آيه‌ «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ»* تكرار شده و در پايان هر چند آيه، اين هشدار به چشم مى‌خورد.

كلمه‌ «وَيْلٌ» در مقام هشدار و تهديد به عذاب و هلاكت به كار مى‌رود و بر اساس روايات، نام وادى خاصّى در جهنّم و يا نام يكى از درهاى آن است.

پیام ها

1- تكذيب كنندگان دين در معرض هلاكت و نابودى هستند و قهر خداوند نسبت به آنان، يك سنّت الهى است. «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ أَ لَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ»

2- با طرح تاريخ گذشتگان، وجدان‌هاى خفته را بيدار كنيد. «أَ لَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ»

3- تكذيب دين سابقه طولانى دارد. لِلْمُكَذِّبِينَ‌ ... الْأَوَّلِينَ‌

4- تمدّن‌هاى بشرى، اگر از مرز دين بگذرند، روبه افول و سقوط مى‌روند و جاى خود را به تمدن‌هاى ديگر مى‌دهند. نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ‌ ... نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ‌

5- ريشه جرم و فساد در جامعه، تكذيب دين و ارزشهاى دينى است. المكذبين ...

المجرمين‌

6- قهر خداوند، قانونمند است و تنها گناهكاران و مجرمان را در برمى‌گيرد.

«كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ»

7- عذاب‌هاى الهى، از روى انتقام نيست، بلكه بر اساس استحقاق انسان‌ها است.

«كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه