آیه 45 سوره قلم

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۱ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَأُمْلِي لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ

مشاهده آیه در سوره


<<44 آیه 45 سوره قلم 46>>
سوره : سوره قلم (68)
جزء : 29
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و آنها را مهلت دهم که البته کید من قوی و بسیار سخت است.

و [البته] آنان را مهلت می دهیم [تا گناهشان را در حال بی خبری به نهایت برسانند]، بی تردید نقشه و تدبیر من استوار است.

و مهلتشان مى‌دهم، زيرا تدبير من [سخت‌] استوار است.

و به آنها مهلت دهم. هر آينه مكر من مكرى استوار است.

و به آنها مهلت (بازگشت) می‌دهم؛ چرا که نقشه‌های من محکم و دقیق است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

I will grant them respite, for My devising is indeed sure.

And I do bear with them, surely My plan is firm.

Yet I bear with them, for lo! My scheme is firm.

A (long) respite will I grant them: truly powerful is My Plan.

معانی کلمات آیه

  • املى: املاء: اطاله مدت. (مهلت دادن) در اقرب الموارد آمده. «الاملاء ...الامهال و التأخير في المدة» آن از «ملل» است.
  • متين: متن: گوشت محكمى كه در كنار تيره پشت واقع است، به گوشت دو طرف آن «متنان» گويند، از اين جهت به چيز محكم‏تر متين گفته‏‌اند.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ بِهذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ «44» وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ «45»

پس مرا با كسى كه (قرآن،) اين حديث (الهى) را تكذيب مى‌كند واگذار، ما آنان را از راهى كه نمى‌دانند تدريجاً (به سوى عذاب) پيش مى‌بريم. و به آنان مهلت مى‌دهم، همانا تدبير من محكم و استوار است.

نکته ها

كلمه «استدراج» يعنى نزديك شدن درجه درجه و گام به گام و مراد آن است كه خداوند گروهى را گام به گام به گونه‌اى كه متوجه نشوند به ورطه سقوط نزديك مى‌كند.

در قرآن آيات زيادى است كه مى‌فرمايد ما به گناهكاران مهلت مى‌دهيم و آنان خيال نكنند كه ما آنان را دوست داريم يا فراموششان كرده‌ايم.

امام صادق صلى الله عليه و آله فرمود: اگر گناهى انجام گرفت و گناهكار همچنان در رفاه و نعمت بود، اين‌

جلد 10 - صفحه 188

نشانه استدراج الهى در كيفر است. «1»

پیام ها

1- تكذيب كنندگان، با خدا طرفند. «فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ»

2- خداوند، به پيامبرش دلدارى مى‌دهد. «فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ»

3- تكذيب قرآن، كيفرى بس بزرگ دارد، زيرا خداوند مى‌فرمايد: آنان را به من واگذار. «فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ بِهذَا الْحَدِيثِ»

4- قرآن، مملو از سخنان جديد و تازه است. «بِهذَا الْحَدِيثِ» (حديث/ سخن نو)

5- زود قضاوت نكنيد و هر رفاهى را نشانه سعادت ندانيد. (حيوانات را به چراگاه مى‌برند و آنها فربه مى‌شوند، ولى پايان كارشان كشتارگاه است.)

«سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ»

6- بزرگترين خطر، آن است كه انسان از آن غافل باشد و به فكر چاره نباشد. «مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ»

7- خداوند امهال دارد ولى اهمال ندارد. سَنَسْتَدْرِجُهُمْ‌ ... إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ‌

8- مهلت‌هاى الهى، تدبير خدا براى هلاكت كفّار است. «أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ»

9- توطئه‌هاى بشرى خنثى مى‌شود ولى تدبير الهى محكم است. «إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج11، ص298

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه