آیه 17 سوره ملک
| <<16 | آیه 17 سوره ملک | 18>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آیا از قهر خدای مقتدری که در (زمین و) آسمان حکمفرماست ایمنید که تندبادی بفرستد و بر سر شما سنگ ببارد تا بدانید که وعده عذاب من چگونه است؟
آیا از کسی که حاکمیت و فرمانروایی اش در آسمان قطعی است [چه رسد در زمین] خود را در امان دیده اید از اینکه توفانی سخت [که با خود ریگ و سنگ می آورد] بر شما فرستد؟ پس به زودی خواهید دانست که بیم دادن من چگونه است!
يا از آن كس كه در آسمان است ايمن شدهايد كه بر [سر] شما تندبادى از سنگريزه فرو فرستد؟ پس به زودى خواهيد دانست كه بيم دادن من چگونه است
يا از آن كه در آسمان است ايمن نشستهايد كه ناگاه بادى همراه با سنگريزه بر سر شما فرستد؟ به زودى خواهيد دانست كه بيمدادن من چگونه است.
یا خود را از عذاب خداوند آسمان در امان میدانید که تندبادی پر از سنگریزه بر شما فرستد؟! و بزودی خواهید دانست تهدیدهای من چگونه است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- حاصب: حصب: انداختن يا انداختن سنگريزه. حاصب: با دو طوفان ريگ افشان. (طوفانى كه سنگها را پرتاب مىكند).[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذا هِيَ تَمُورُ «16» أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ «17»
آيا خود را از (قهر) كسىكه در آسمان است، ايمن مىدانيد، از اين كه شما را در زمين فرو برد، پس ناگاه زمين به لرزه افتد. يا از (قهر) كسى كه در آسمان است، ايمن شدهايد كه تندبادى از سنگريزه بر شما فرو فرستد.
تفسير نور(10جلدى) ج10 154 سوره الملك، آيه 17 - 16 ..... ص : 154
به زودى خواهيد دانست كه بيم دادن من چگونه است.
جلد 10 - صفحه 155
نکته ها
محتواى اين دو آيه، شبيه آيه 65 سوره انعام است كه مىفرمايد: به مردم بگو: او قادر است كه از آسمان يا زمين بر شما عذابى نازل نمايد. «قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ»
«حاصب» به معناى تند بادى است كه سنگريزه به همراه دارد.
نمونه فرو رفتن در زمين را در آخر سوره قصص درباره قارون مىخوانيم كه مىفرمايد:
«فَخَسَفْنا بِهِ» و نمونه نزول سنگريزه از آسمان را در ماجراى قوم لوط مىخوانيم كه فرمود:
«إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً» «1»
قدرت خداوند در آرامش بخشيدن به زمين، جلوهاى از فرمانروايى اوست كه در ابتداى سوره خوانديم: «بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» «2»
احتمال تغيير و دگرگونى در هستى، انسان را از مغرور شدن و تكيه كردن به دنيا نجات مىدهد. مولوى در مثنوى در اينباره شعر زيبايى آورده است:
جمله ذرّات زمين و آسمان
لشگر حقّند گاه امتحان
باد را ديدى كه با عادان چه كرد
آب را ديدى كه در طوفان چه كرد
آنچه بر فرعون زد آن بحر كين
و آنچه با قارون نمودست اين زمين
وآنچه آن بابيل با آن پيل كرد
وآنچه پشّه كلّه نمرود خورد
و آن كه سنگ انداخت داودى بدست
گشت سيصد پاره و لشگر شكست
گر بگويم از جمادات جهان
عاقلانه يارى پيغمبران
مثنوى چندان شود كه چهل شتر
گر كشد عاجز شود از بار پر
پیام ها
1- قهر و كيفر خداوند، تنها در قيامت نيست. أَمِنْتُمْ ... أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ
2- هيچ كس خود را از قهر خدا در امان نداند و هر لحظه احتمال نزول قهر
«1». قمر، 34.
«2». ملك، 1.
جلد 10 - صفحه 156
هست. «أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ»
3- آسمان، مركز فرماندهى و تدبير الهى است. «مَنْ فِي السَّماءِ»
4- آسمان، مركز مأموران مطيع و تحت امر خداوند است. «مَنْ فِي السَّماءِ»
5- نظام حاكم بر طبيعت با اراده او است و هر لحظه مىتواند آن را تغيير دهد.
«يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ»
6- قهر الهى ممكن است از زير پاى انسان باشد و او را در زمين فرو برد. «يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ» يا از بالاى سر او، از آسمان نازل شود. «يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً»
7- دست خداوند، باز است. هم مىتواند از آسمان باران فرستد: «يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً» «1»* و هم مىتواند از آسمان سنگ ببارد. «يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً»
8- تهديدات الهى را جدى بگيريم. «فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج11، ص262
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
