آیه 15 سوره ملک
| <<14 | آیه 15 سوره ملک | 16>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
او آن خدایی است که زمین را برای شما نرم و هموار گردانید پس شما در پست و بلندیهای آن حرکت کنید و از روزی او خورید و (بدانید که) بازگشت همه خلایق به سوی اوست.
اوست که زمین را برای شما رام قرار داد، بنابراین بر اطراف و جوانب آن راه روید و از روزی خدا بخورید، و برانگیختن مردگان و رستاخیز به سوی اوست.
اوست كسى كه زمين را براى شما رام گردانيد، پس در فراخناى آن رهسپار شويد و از روزى [خدا] بخوريد و رستاخيز به سوى اوست.
اوست كه زمين را رام شما گردانيد. پس بر روى آن سير كنيد، و از رزق خدا بخوريد. چون از قبر بيرون آييد به سوى او مىرويد.
او کسی است که زمین را برای شما رام کرد، بر شانههای آن راه بروید و از روزیهای خداوند بخورید؛ و بازگشت و اجتماع همه به سوی اوست!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- ذلول: رام. ذل به كسر اول به معنى رام شدن است، ناقه ذلول شتر رام را گويند كه چموش نيست.
- مناكب: نكب: عدول «نكب عنه: عدل» منكب: شانه انسان و ناحيه هر چيز است، در مجمع فرموده: «منكب كل شىء اعلاه و اصله الجانب» جمع آن مناكب است، راغب گويد: آن به معنى شانه است، اطلاقش بر زمين بطور استعاره مىباشد.
- نشور: طبرسى فرموده: نشور زندگى بعد از مرگ است «انشره اللَّه: احياه» نشر در اصل به معنى گستردن و گسترده شدن است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَناكِبِها وَ كُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَ إِلَيْهِ النُّشُورُ «15»
اوست كه زمين را براى شما رام ساخت، پس در شانههاى آن رفت و آمد كنيد و از رزق الهى بخوريد (و بدانيد كه) برانگيخته شدن فقط به سوى اوست.
نکته ها
«منكب» به معناى شانه است و شانه بهترين عضو براى قرار گرفتن بار بر روى آن است.
شانه زمين، يعنى قسمتهايى از زمين كه بار رزق شما بر آن است.
جلد 10 - صفحه 154
زمين رام انسان است و با وجود چند نوع حركت مختلف، آرام است. اگر به طور دائم زمين گرفتار زلزله يا آتشفشان بود، يا فاصله زمين با خورشيد دورتر و يا نزديكتر بود و يا هريك از محاسبات موجود برزمين حاكم نبود، زمين براى انسان رام نبود. «جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا»
پیام ها
1- خداوند، زمين را رام ساخته تا امكان تلاش و كوشش بشر بر روى آن فراهم باشد. «جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَناكِبِها»
2- رزق از سوى خداوند است، ولى براى به دست آوردن آن تلاش لازم است.
«فَامْشُوا فِي مَناكِبِها وَ كُلُوا مِنْ رِزْقِهِ»
3- هستى در حال حركت و رو به تكامل است:
طبيعت براى انسان. «جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا»
انسان براى تلاش. «فَامْشُوا فِي مَناكِبِها»
تلاش براى رزق. «كُلُوا مِنْ رِزْقِهِ»
دنيا براى آخرت. «إِلَيْهِ النُّشُورُ»
4- كاميابىهاى دنيا نبايد سبب غفلت از قيامت شود. كُلُوا ... وَ إِلَيْهِ النُّشُورُ
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج11، ص262
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
