آیه 33 سوره شوری
| <<32 | آیه 33 سوره شوری | 34>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
اگر خدا بخواهد باد را سکون و آرامش دهد تا کشتیها بر پشت آب از جنبش بایستد. در این کار برای مردم با صبر شکر گزار ادلّهای (از قدرت خدا) نمودار است.
اگر بخواهد باد را فرومی نشاند، در نتیجه کشتی ها به روی آب ساکن و بی حرکت می مانند؛ یقیناً در این واقعیت برای هر شکیبای سپاس گزاری نشانه هایی [بر قدرت و ربوبیت خدا] ست.
اگر بخواهد باد را ساكن مىگرداند و [سفينهها] بر پشت [آب] متوقف مىمانند. قطعاً در اين [امر] براى هر شكيباى شكرگزارى نشانههاست.
اگر بخواهد، باد را نگه مىدارد تا كشتيها بر روى دريا از رفتن بازمانند. هر آينه در اين براى صابران شكرگزار عبرتهايى است.
اگر او اراده کند، باد را ساکن میسازد تا آنها بر پشت دریا بیحرکت بمانند؛ در این نشانههایی است برای هر صبرکننده شکرگزار!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- رواكد: ثابتها. مفرد آن «راكدة» است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ «32»
و از نشانههاى (قدرت) او (حركت) كشتىها است در دريا كه همچون علائمى برجستهاند.
إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَواكِدَ عَلى ظَهْرِهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ «33»
اگر بخواهد باد را متوقف مىكند پس كشتىها بر پشت آب راكد مىمانند.
همانا در اين امر براى هر صبر پيشه سپاسگزار، نشانههايى (از قدرت خدا) وجود دارد.
نکته ها
«الْجَوارِ» جمع «جارية» به معناى كشتى در حال جريان و حركت است و مراد از «كَالْأَعْلامِ» يا كشتىهاى بزرگ و غول پيكر است و يا كوههاى يخى در حال جريان.
از نقش باد در طبيعت نبايد غافل بود. تنفس موجودات زنده، حركت كشتىها، انتقال ابرها، بارور شدن گياهان و تعديل سرما و گرما همه در گرو جريان باد است و امروزه باد از منابع انرژى به شمار مىرود.
جلد 8 - صفحه 407
در قرآن كريم چهار مرتبه كلمه «صَبَّارٍ» بكار رفته كه به دنبال تمام آنها كلمه «شَكُورٍ» آمده است و اين نشانه آن است كه صبر و شكر در كنار هم نقش ويژهاى دارند. در حديثى از رسولخدا صلى الله عليه و آله آمده است كه ايمان دوشاخه دارد يك شاخه صبر وشاخه ديگر شكر است. «1»
پیام ها
1- تناسب ميان آب دريا و كشتى از نظر وزن و حجم، از نشانههاى قدرت الهى است. «وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ فِي الْبَحْرِ» (فرو نرفتن كشتىهاى غولپيكر در اعماق درياها، به خاطر تفاوتهايى است كه خدا ميان اجسام و اجرام نهاده است.)
2- زمانى قدر نعمت شناخته مىشود كه از دست برود. «إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ»
3- آنچه را ما يك نشانه و آيه مىبينيم در نزد محقّقان پر حوصله چندين نشانه است. «لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ»
4- طبيعت و مظاهر آن چون آب و باد، براى كسانى آيه و نشانه است كه بر سختىهاى دنيا صابر و بر رفاه آن شاكر باشند. «لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص486
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
