آیه 35 سوره ص
| <<34 | آیه 35 سوره ص | 36>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
عرض کرد: بار الها، به لطف و کرمت از خطای من در گذر و مرا ملک و سلطنتی عطا فرما که پس از من احدی را نسزد، که تو تنها بخشنده بی عوضی.
گفت: پروردگارا! مرا بیامرز و حکومتی به من ببخش که بعد از من سزاوار هیچ کس نباشد؛ یقیناً تو بسیار بخشنده ای.
گفت: «پروردگارا، مرا ببخش و مُلكى به من ارزانى دار كه هيچ كس را پس از من سزاوار نباشد، در حقيقت، تويى كه خود بسيار بخشندهاى.»
گفت: اى پروردگار من، مرا بيامرز و مرا مُلكى عطا كن كه پس از من كسى سزاوار آن نباشد، كه تو بخشايندهاى.
گفت: پروردگارا! مرا ببخش و حکومتی به من عطا کن که بعد از من سزاوار هیچ کس نباشد، که تو بسیار بخشندهای!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«مُلْکاً»: حکومت. سلطنت. «لا یَنبَغِی»: نسزد. سزاوار و درخور نباشد.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمانَ وَ أَلْقَيْنا عَلى كُرْسِيِّهِ جَسَداً ثُمَّ أَنابَ «34»
و به راستى ما سليمان را آزموديم و بر تخت او جسدى افكنديم پس به درگاه خدا انابه و توبه كرد.
قالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ «35»
و گفت: پروردگارا! مرا بيامرز و به من فرمانروايى و ملكى عطا كن كه پس از من سزاوار هيچ كس نباشد، همانا تو بسيار بخشندهاى.
نکته ها
در اين آيات سخن از آزمايش سخت حضرت سليمان است. امّا در اينكه اين آزمايش چه بوده، چند نظر است:
الف) سليمان چندين همسر داشت و آرزو داشت فرزندان زياد و برومندى نصيبش شود كه بازوى او در اداره كشور باشند، امّا از خداوند غافل شد و «ان شاء الله» نگفت، لذا هيچ فرزندى براى او تولّد نيافت جز فرزندى ناقص الخلقه كه همچون جسدى بىروح آن را بر تخت او افكند.
ب) خداوند، خود سليمان را به بيمارى سختى گرفتار كرد كه همچون جسدى بىروح روى تخت افتاده بود سپس او را به حالت اول برگرداند و شفا داد. (با توجّه به اينكه «أَنابَ» به معناى برگشتن است).
ج) خداوند، جنازه فرزندش را كه بسيار مورد علاقه او بود به روى تختش انداخت.
پیام ها
1- همهى مردم حتّى انبيا آزمايش مىشوند. «فَتَنَّا سُلَيْمانَ»
2- آزمايش وسيلهى صيقلى شدن روح و قرب به خداست. فَتَنَّا ... ثُمَّ أَنابَ
3- انحصار قدرت در افراد معصوم و الهى، سبب استبداد و انحراف نمىشود. «هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ»
جلد 8 - صفحه 108
4- اول خود را با توبه و انابه پاك كنيم و ظرف روح را شستشو دهيم، سپس از خداوند حكومت و قدرت بخواهيم. «رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ هَبْ لِي»
5- استغفار قبل از دعا، سبب استجابت دعاست. «رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ هَبْ لِي مُلْكاً»
6- برخى انبيا به سراغ قدرت و حكومت مىرفتند. «هَبْ لِي مُلْكاً»
7- قدرت انبيا با زور و كودتا نيست، از طريق الطاف الهى است. «هَبْ لِي مُلْكاً»
8- لازمهى كسب معنويّت و انابه و تضرّع، انزوا و گوشهگيرى نيست. ثُمَّ أَنابَ ... هَبْ لِي مُلْكاً
9- عدم دخالت در سياست قداست آفرين است. «هَبْ لِي مُلْكاً»
10- از خداوند تنها رفع مشكل و شفاى مرض را نخواهيد بلكه علاوه بر جبران و اصلاح گذشته، كسب قدرت و نجات امّت را نيز درخواست كنيد. ثُمَّ أَنابَ ... هَبْ لِي مُلْكاً
11- همّت بلند حضرت سليمان، سبب درخواستهاى بلند او از خداوند مىشود. «مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ»
12- در دعا و مناجات، صفات و نامهايى را دربارهى خداوند ذكر كنيد كه با دعا تناسب داشته باشد. «هَبْ لِي- أَنْتَ الْوَهَّابُ»
13- بخشش گسترده و پى در پى مخصوص خداوند است. «إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
