آیه 48 سوره یس

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۸ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<47 آیه 48 سوره یس 49>>
سوره : سوره یس (36)
جزء : 23
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و کافران (از روی تمسخر به رسول و مؤمنان) گویند: پس این وعده (قیامت و بهشت و دوزخ) اگر راست می‌گویید کی خواهد بود؟

و می گویند: اگر راستگویید، این وعده [قیامت و عذاب] کی خواهد بود؟

و مى‌گويند: «اگر راست مى‌گوييد، پس اين وعده [عذاب‌] كى خواهد بود؟»

و مى‌گويند: اگر راست مى‌گوييد، اين وعده كى خواهد بود؟

آنها می‌گویند: «اگر راست می‌گویید، این وعده (قیامت) کی خواهد بود؟!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

And they say, ‘When will this promise be fulfilled, should you be truthful?’

And they say: When will this threat come to pass, if you are truthful?

And they say: When will this promise be fulfilled, if ye are truthful?

Further, they say, "When will this promise (come to pass), if what ye say is true?"

معانی کلمات آیه

  • الوعد: راغب گويد: وعد در وعده خير و شر هر دو بكار رود، گويند: «وعدته بنفع او ضر» ولى وعيد فقط در وعده شر گفته مى‌‏شود.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ «48»

(كفّار) مى‌گويند: اگر راست مى‌گوئيد، اين وعده (قيامت) چه وقت فرا مى‌رسد؟

ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ «49»

آنان جز يك صيحه (مرگبار) را انتظار نمى‌كشند كه آنان را فرا خواهد گرفت، در حالى كه به مخاصمه و جدال سرگرمند.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 545

فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى‌ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ «50»

پس در آن حال، نه توان وصيّتى دارند و نه مى‌توانند به سوى خانواده‌هايشان باز گردند.

پیام ها

1- كفّار، دليلى بر انكار قيامت ندارند و تنها با طرح اين سؤال كه قيامت چه زمانى است، آن را به استهزا مى‌گيرند. «مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ»

2- معيّن نبودن زمان امرى، دليل بر واقع نشدن آن نيست. «مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ»

3- قيامت، وعده الهى است. «هذَا الْوَعْدُ»

4- كفّار، انبيا و مؤمنان را دروغگو مى‌پندارند. «إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ»

5- قيامت خبر نمى‌كند، اين همه غفلت و استهزا چرا؟ «صَيْحَةً واحِدَةً»

6- قيامت كه بيايد، نه زبان تاب سخن دارد و نه پا توان فرار. فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا ... يَرْجِعُونَ‌

7- برپايى قيامت پس از يك صيحه مرگبار است. «صَيْحَةً واحِدَةً»

8- پايان دنيا و آغاز قيامت در حالى خواهد بود كه مردم سرگرم جدال و كشمكش روزانه‌اند. «تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ»

9- وابستگى‌ها و دل‌بستگى‌ها در دنيا، كارساز است. با قيام قيامت، همه بندها گسسته مى‌شود. «وَ لا إِلى‌ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ»

تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 546



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص91

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه