آیه 41 سوره فاطر
| <<40 | آیه 41 سوره فاطر | 42>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
محققا خدا آسمانها و زمین را از اینکه از جای خود بلغزند نگاه میدارد، و اگر رو به لغزش و انحراف از مسیر خود نهند گذشته از او هیچ کس آنها را محفوظ نتواند داشت، (و بدانید) که خدا (بر کفر و گناه خلق) بسیار بردبار و آمرزنده است.
یقیناً خدا آسمان ها و زمین را از اینکه از جای خود منحرف شوند [و فرو ریزند] نگه می دارد. و اگر منحرف شوند هیچ کس بعد از او نمی تواند نگاهشان دارد؛ مسلماً خدا همواره بردبار و بسیار آمرزنده است.
همانا خدا آسمانها و زمين را نگاه مىدارد تا نيفتند، و اگر بيفتند بعد از او هيچ كس آنها را نگاه نمىدارد؛ اوست بردبار آمرزنده.
خدا آسمانها و زمين را نگه مىدارد تا زوال نيابند؛ و اگر به زوال گرايند، هيچ يك از شما -جز او- نمىتواند آنها را نگه دارد. هر آينه خدا بردبار و آمرزنده است.
خداوند آسمانها و زمین را نگاه میدارد تا از نظام خود منحرف نشوند؛ و هرگاه منحرف گردند، کسی جز او نمیتواند آنها را نگاه دارد، او بردبار و غفور است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«یُمْسِکُ»: حفظ میکند. نگاه میدارد. «أَن تَزُولا»: نابود بشوند، و یا کنار بروند. از مصدر زوال، به معنی نابود شدن، یا از مدار خود منحرف شدن. «إِنْ أَمْسَکَهُمَا»: حرف (إِنْ) نافیه است. «مِن بَعْدِهِ»: غیر او. بجز او.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً «41»
همانا خداوند آسمانها و زمين را از زوال (و سقوط و خروج از مدار) نگاه مىدارد، و اگر زوال پذيرند (و از مدار خارج شوند) احدى جز او نمىتواند آنها را نگاه دارد؛ البتّه او بردبار و آمرزنده است.
نکته ها
ميان نگاهدارى و حفاظت خداوند از نظام هستى و حلم او رابطه است، همان گونه كه ميان عقايد و اعمال ما و فروپاشى نظام هستى رابطه است. در اين آيه به مورد اول اشاره دارد و آيه با جملهى «حَلِيماً غَفُوراً» پايان يافته است. امّا در سورهى مريم، آيات 88 تا 90
جلد 7 - صفحه 509
مىخوانيم: «وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا» مشركان گفتند: خداوند فرزندى اختيار كرده است، نزديك است كه آسمانها و زمين و كوهها از اين سخن زشت درهم ريزد و فروپاشد.
خداوند هم آسمانها و زمين با عظمت را نگاه مىدارد «يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ» و هم پرندهى كوچك در هوا را «ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمنُ» «1»
در روايات مىخوانيم: خداوند به واسطهى اولياى خود، آسمان و زمين را حفظ مىكند كه اگر نباشند، نظام هستى به هم مىريزد. «2»
پیام ها
1- جايگاه آسمانها و زمين و حركت و مدار آنها با ارادهى خداوند است و اوست كه هر لحظه آنها را حفظ مىكند. «إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ»
2- پديدهها، هم در پديد آمدن و هم در بقا نيازمند قدرت و لطف خداوند هستند.
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ ...
3- نظم حاكم بر هستى، از سوى خداست، نه امرى تصادفى. إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ ...
4- ابديّت مخصوص اوست و هستى قابل زوال است. «زالَتا»
5- اگر حلم الهى نباشد، كرات آسمانى بر سر خلافكاران فرو مىريزد. «يُمْسِكُ السَّماواتِ- كانَ حَلِيماً غَفُوراً» (هنگام برپايى قيامت، خورشيد و ماه و ستارگان و زمين دگرگون و درهم ريخته مىشود، بنابراين اگر در دنيا از فروپاشى آنها جلوگيرى مىشود به خاطر حلم اوست.)
6- خداوندى كه با قدرت هستى را نگاه داشته، اگر به كفّار مهلتى مىدهد به خاطر حلم است نه عجز. «كانَ حَلِيماً»
«1». ملك، 19.
«2». تفسير نورالثقلين.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 510
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
