آیه 36 سوره سبأ

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۵ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<35 آیه 36 سوره سبأ 37>>
سوره : سوره سبأ (34)
جزء : 22
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

بگو: خدای من هر که را بخواهد روزی وسیع دهد و (هر که را بخواهد) تنگ روزی گرداند و لیکن اکثر مردم (از این حقیقت) آگاه نیستند.

بگو: یقیناً پروردگارم روزی را برای هر کس بخواهد وسعت می دهد یا تنگ می گیرد، ولی بیشتر مردم [نسبت به مصلحت خدا] معرفت و آگاهی ندارند.

بگو: «پروردگار من است كه روزى را براى هر كس كه بخواهد گشاده يا تنگ مى گرداند؛ ليكن بيشتر مردم نمى‌دانند.»

بگو: پروردگار من است كه روزى هر كس را كه بخواهد فراوان مى‌كند و بر هر كه بخواهد تنگ مى‌گيرد. ولى بيشتر مردم نمى‌دانند.

بگو: «پروردگار من روزی را برای هر کس بخواهد وسیع یا تنگ می‌کند، (این ربطی به قرب در درگاه او ندارد)؛ ولی بیشتر مردم نمی‌دانند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Say, ‘Indeed my Lord expands the provision for whomever He wishes and He tightens it, but most people do not know.’

Say: Surely my Lord amplifies the means of subsistence for whom He pleases and straitens (for whom He pleases), but most men do not know.

Say (O Muhammad): Lo! my Lord enlargeth the provision for whom He will and narroweth it (for whom He will). But most of mankind know not.

Say: "Verily my Lord enlarges and restricts the Provision to whom He pleases, but most men understand not."

معانی کلمات آیه

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ «36»

بگو: همانا پروردگار من براى هر كه بخواهد روزى را گشايش مى‌دهد يا تنگ مى‌گرداند ولى بيش‌تر مردم نمى‌دانند. (كه اين گشايش ها و تنگى‌ها بيانگر ميزان علاقه خداوند به آنان نيست.)

پیام ها

1- پيامبر بايد عقائد انحرافى مردم را اصلاح كند تا گمان نكنند نعمت‌هاى خداوند هميشه نشانه مهر و لطف اوست. قُلْ إِنَّ رَبِّي‌ ...

2- دادن و گرفتن نعمت، نشانه‌ى مهر يا قهر الهى نيست. (ممكن است از مؤمن بگيرد و به كافر بدهد.) «إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ»

3- دادن و گرفتن روزى، از شئون ربوبيّت است. «إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ»

4- مردم عامل رزق را واسطه‌ها، تدبيرها و كار خود مى‌دانند و از خداوند غافلند «وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»

5- در جامعه‌ى دينى نگاه به اقتصاد نيز بايد جنبه معنوى و الهى داشته باشد.

قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا ... قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ

تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 451



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه