آیه 4 سوره سجدة
| <<3 | آیه 4 سوره سجدة | 5>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
خدا آن کسی است که آسمانها و زمین و هر چه در بین آنهاست همه را در مقدار شش روز بیافرید، آن گاه بر عرش (فرمانروایی) قرار گرفت، شما را غیر او هیچ (در عالم) یار و یاور و شفیع و مددکاری نیست، آیا تذکر نمییابید؟
خداست که آسمان ها و زمین را و آنچه را میان آنهاست در شش روز آفرید، سپس بر تخت فرمانروایی و تدبیر امور آفرینش چیره و مسلط شد. برای شما جز او هیچ یاور و شفاعت کننده ای نیست، [با این حال] آیا متذکّر و هوشیار نمی شوید؟
خدا كسى است كه آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است، در شش هنگام آفريد، آنگاه بر عرش [قدرت] استيلا يافت، براى شما غير از او سرپرست و شفاعتگرى نيست؛ آيا باز هم پند نمىگيريد؟
خداست كه آسمانها و زمين را و آنچه ميان آنهاست در شش روز بيافريد و آنگاه به عرش پرداخت. شما را جز او كارساز و شفيعى نيست. آيا پند نمىگيريد؟
خداوند کسی است که آسمانها و زمین و آنچه را میان این دو است در شش روز [= شش دوران] آفرید، سپس بر عرش (قدرت) قرار گرفت؛ هیچ سرپرست و شفاعت کنندهای برای شما جز او نیست؛ آیا متذکّر نمیشوید؟!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- استوى: اين كلمه اگر با «على» باشد به معنى استقرار يافتن است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفِيعٍ أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ «4»
خداوند كسى است كه آسمانها و زمين و آنچه را ميان آن دو است، در شش روز آفريد، سپس بر عرش استيلا يافت؛ براى شما جز او هيچ ياور و شفاعت كنندهاى نيست، آيا متذكّر نمىشويد (و پند نمىگيريد؟)
نکته ها
در زبان عربى براى «روز» دو واژه به كار مىرود: يكى «نهار» و يكى «يوم». اولى به معناى روز در مقابل شب است و دومى به مجموع روز و شب و دورهاى از شبها و روزها نيز گفته مىشود.
با آنكه خداوند مىتوانست آسمان و زمين را در يك لحظه بيافريند؛ امّا او اراده كرده است كه آفرينش موجودات به شكل تدريجى صورت گيرد. اين آيه مىفرمايد: آفرينش آسمانها و زمين در طى شش دوره صورت گرفته است.
جلد 7 - صفحه 302
پیام ها
1- براى محو شرك، بايد از قدرت لايزال الهى و آفرينش آسمانها و زمين سخن گفت. «خَلَقَ- اسْتَوى- ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ»
2- آفرينش و مديريّت هستى، از يكديگر جدا نيست. «خَلَقَ- اسْتَوى»
3- عرش، مركز تدبير و ادارهى جهان است. «اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ»
4- يكى از راههاى انذار اين است كه تكيهگاهها و دلبستگىهاى مادّى و غير الهى، ميان تهى و بىاثر معرّفى شوند. لِتُنْذِرَ ... ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ
5- يكى از راههاى انذار، يادآورى نعمتهاست. خَلَقَ ... أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ
اين همه نقش عجب بر در و ديوار وجود
هر كه فكرت نكند نقش بود بر ديوار
6- انسان در فطرت خود حقايقى را مىيابد، ليكن بايد با تذكّر و يادآورى، او را غفلت زدايى نمود. «تَتَذَكَّرُونَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج8، ص: 278
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
