آیه 21 سوره عنکبوت
| <<20 | آیه 21 سوره عنکبوت | 22>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
هر که را (از اهل گناه) بخواهد (به عدل) عذاب میکند و هر که را بخواهد (به لطف و رحمت) میبخشد و شما را به سوی او باز میگردانند.
هر کس را بخواهد عذاب می کند، و هر کس را بخواهد مورد رحمت قرار می دهد، و فقط به سوی او بازگردانده می شوید.
هر كه را بخواهد عذاب و هر كه را بخواهد رحمت مىكند و به سوى او بازگردانيده مى شويد.
هر كه را بخواهد عذاب مىكند و بر هر كه خواهد رحمت مىآورد، و همه بدو بازگردانيده مىشويد.
هر کس را بخواهد (و مستحق بداند) مجازات میکند، و هر کس را بخواهد مورد رحمت قرارمیدهد؛ و شما را به سوی او بازمیگردانند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- تقلبون: عوض كرده مىشويد. قلب: بر گرداندان و وارونه كردن: إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ در جاى إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَرْحَمُ مَنْ يَشاءُ وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ «21»
(خداوند،) هر كه را بخواهد عذاب و هر كه را بخواهد رحمت مىكند، و به سوى او بازگردانده مىشويد.
وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ «22»
و شما هرگز نمىتوانيد خدا را عاجز كنيد، نه در زمين و نه در آسمان، و براى شما جز خداوند، ولىّ و ياورى نيست.
جلد 7 - صفحه 128
نکته ها
شيوهى تربيتى قرآن چنان است كه هرگاه مِهر و قهر خداوند را بيان مىكند، ابتدا از مهر و رحمت و سپس از قهر و عذاب سخن مىگويد، ولى چون اين آيه، دنبالهى تكذيب كفّار است، ابتدا دربارهى عذاب و سپس دربارهى رحمت سخن گفته است.
در قرآن كريم، هر جا كه جملهى «مَنْ يَشاءُ» و سخن از اراده و خواست خداوند آمده است، مشيّت با توجّه به حكمت و عدل است، زيرا ارادهى الهى بدون حكمت نيست.
در مجمعالبيان مىخوانيم: «وَلِيٍّ» كسى است كه بدون درخواست، كمك كند و «نَصِيرٍ» كسى است كه با درخواست فرد، او را يارى نمايد و كفّار از هر دو محرومند.
پیام ها
1- دشمنان دين، با هرگونه تدبير و تلاش و توطئهاى نمىتوانند بر ارادهى الهى چيره شوند و از مدار قهر او خارج گردند. «وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ»
2- براى شرك زدايى، بايد انواع موهومات را نفى كرد. «ما أَنْتُمْ- وَ لا فِي السَّماءِ- وَ لا نَصِيرٍ» به كفّار و دشمنان دين مىفرمايد: نه شما به تنهايى كارائى داريد، «ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ» و نه از ديگران كارى ساخته است. ما لَكُمْ ... مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج8، ص: 120
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
