آیه 177 سوره شعراء

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۰ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<176 آیه 177 سوره شعراء 178>>
سوره : سوره شعراء (26)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

هنگامی که (رسولشان) شعیب به آنها گفت: آیا خداترس و پرهیزکار نمی‌شوید؟

هنگامی که شعیب به آنان گفت: آیا [از سرانجام شرک و طغیان که خشم و عذاب خداست] نمی پرهیزید؟

آنگاه كه شعيب به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

آنگاه كه شعيب به آنها گفت: آيا پروا نمى‌كنيد؟

هنگامی که شعیب به آنها گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

when Shu‘ayb said to them, ‘Will you not be wary [of Allah]?

When Shu'aib said to them: Will you not guard (against evil)?

When Shu'eyb said unto them: Will ye not ward off (evil)?

Behold, Shu'aib said to them: "Will ye not fear (Allah)?

معانی کلمات آیه

  • شعيب: از پيامبران مشهور است كه موسى عليه السّلام دختر او را بزنى گرفت نام مباركش يازده بار در قرآن مجيد آمده است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

كَذَّبَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ «176» إِذْ قالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَ لا تَتَّقُونَ «177» إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ «178» فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ «179»

اصحاب ايكه (نيز) پيامبران را تكذيب كردند. زمانى كه شعيب به آنان گفت: آيا از (شرك وانحراف) پروا نداريد؟ همانا من براى شما پيامبرى امين هستم. پس، از خدا پروا كنيد و من را اطاعت كنيد.

وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى‌ رَبِّ الْعالَمِينَ «180»

و من بر اين رسالتم هيچ پاداشى از شما درخواست نمى‌كنم. اجر من جز بر پروردگار جهانيان نيست.

نکته ها

«ايكة» به معناى بيشه وجنگل است. بعضى «اصحاب ايكه» را كه چهار بار نامشان در قرآن آمده همان اصحاب مَديَن مى‌دانند و بعضى ديگر آنان را قومى مى‌دانند كه در منطقه‌اى نزديك مَديَن زندگى مى‌كردند و هر دو قوم، مخاطب حضرت شعيب بوده‌اند.

در اين سوره، اين هفتمين پيامبرى است كه داستانش نقل شده و در تمام اين داستان‌ها جمله‌ى‌ «قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ»* بود امّا در مورد شعيب، كلمه‌ى «اخوهم» نيامده است. شايد

جلد 6 - صفحه 364

دليلش اين باشد كه شعيب نسبت به مردم غريب بود. «1»

پیام ها

1- همه‌ى انبيا، هم‌فكر، هم‌سخن و همسو بودند. (آيات‌ «إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ» «فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ» در همه‌ى داستان‌هاى اين سوره تكرار شده و پيام‌هاى اين آيات، همان پيام‌هاى آيات 160 تا 164 است.)



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص 401

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه